Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/5502 K.2019/4114

2) İstinaf başvurularının esastan reddi;Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 05/07/2018 tarihli, 2018/531 esas ve 2018/1091 karar sayılı kararı ile

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, 24/12/2017 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile getirilen değişiklik uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, eylemin sabit olmadığını, 19/10/2016 tarihli aramanın hukuka aykırı olduğunu, ele geçen esrarın sanığa ait olmadığını, aramanın, sanığın bütün aile fertlerine yönelik ihbar üzerine yapılmasının hasım sahibi olduğunu gösterdiğinden,

ikametinden 30-35 metre uzaklıkta bulunan kapı ve penceresi bulunmayan, hakimiyet alanı dışındaki ahırda ele geçen esrarın, ihbarcı tarafından konulmuş olabileceğini, keşif talebinin reddedilerek eksik araştırma ile karar verildiğini, 28/10/2016 tarihli olayda sanık ile tanık mehmet arasındaki telefon görüşmelerinin uyuşturucu ticareti ile ilgisi olmadığını, koyun ticaretine ilişkin olduğunu, tanıkta ele geçen madde miktarının, konuşmanın içeriğine verilen anlam ile uyumlu olmadığını, tanık Mehmet'in üzerinde ele geçen maddeyi sanıktan almadığına yönelik teşhiste bulunduğunu, 31/10/2016 tarihli olayda, sanığın,

diğer sanık ... ile telefon görüşmelerini kullanmak için kokain temin etmek için yaptığını, ticaret kastı taşımadığını, kokainin miktarına ilişkin bilgisi bulunmadığını, eylemin "kullanmak için uyuşturucu madde kabul etme" suçunu oluşturduğunu; sanık ... müdafiinin, kararın yasaya aykırı olduğunu, eylemin sabit olmadığını, sanığın arkadaşının ısrarına dayanamayarak ve kendince ona yardım etmek maksadıyla başkasından çaldığı uyuşturucuyu arkadaşına gönderdiğini, suç kastı taşımadığını, lehine hükümlerin uygulanmasını gerektiğini;

sanık ... müdafiinin, kararın hukuka aykırı olduğunu, savunma ve taleplerinin dikkate alınmadığını, sanığın ele geçen maddelerle ilgisi olmadığını, eylemin sabit olmadığını; sanık ... müdafiinin, eylemin sabit olmadığını, iletişimin tespiti tutanaklarının uyuşturucu ticareti ile ilgili olmadığını, aksine diğer sanıklarla iştirak halinde hareket etmediğini gösterdiğini, taksi şoförü olan sanığın eyleminin, diğer sanık ...'nin istemi üzerine yolcu taşımaktan ibaret olduğunu, uyuşturucu madde naklinden haberdar olmadığını belirtmeleri karşısında,

temyiz istemlerinin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede,

1) Gerekçeli kararların karar başlıklarında, “19/10/2016, 28/10/2016, 31/10/2016, 01/11/2016” olan suç tarihlerinin, “30/10/2016” olarak gösterilmesi,

2) Sanıklar hakkında verilen gün para cezalarının, TCK’nın 52. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında, uygulama fıkrasının gösterilmemesi, Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 05/07/2018 tarihli, 2018/531 esas ve 2018/1091 karar sayılı istinaf başvurularının esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 302/2-4.maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1) Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 05/07/2018 tarihli, 2018/531 esas ve 2018/1091 karar sayılı kararı ile Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 23/01/2018 tarihli, 2017/353 esas ve 2018/32 karar sayılı kararının karar başlıklarında “suç tarihi” ibarelerinin karşısında yer alan “30/10/2016” ibarelerinin çıkarılarak, yerine, “19/10/2016, 28/10/2016, 31/10/2016, 01/11/2016” ibarelerinin yazılması,

Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 23/01/2018 tarihli, 2017/353 esas ve 2018/32 karar sayılı kararında, sanıklar hakkında gün adli para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin hüküm fıkralarında yer alan “TCK m. 52 gereğince” ibarelerinin çıkarılarak, yerlerine, “TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca” ibarelerinin eklenmesi,