Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/5508 K.2019/4594

2.Sanık ... hakkında, ilk derece mahkemesi hükmünün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 02/07/2018 tarih, 2018/477 esas ve 2018/1150 sayılı kararı 3.Sanık ... hakkında, istinaf başvurusunun esastan reddi; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 02/07/2018 tarih, 2018/477 esas ve 2018/1150 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ... ile sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği; mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı olarak karar verildiğine ve delillerin tartılmadan hüküm kurulduğuna, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği; mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı olarak karar verildiğine ve soru sorma hakkının ihlal edildiğine dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların, aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmedilen gün para cezasının, adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi yerine TCK 52. maddesinin yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,