KÜNYE
20. Ceza Dairesi 2018/5592 E., 2020/2611 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Haziran 2020
- Mahkeme
- ANKARA Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hükümler
- 1.Mahkûmiyet:Ankara 9.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16/03/2018-2017/ 227 esas ve 2018/91 karar sayılı kararı
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dosya incelendi. Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatları, başvurularının süreleri, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, 08/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca; takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların, doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın suça konu eroini tek eylemle haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dosyası tefrik edilen tanıklar ... ve ...'a sattığı olayda işlediği tek eylem nedeni ile hakkında TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2018/5592, K. 2020/2611, 8 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama