Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/5655 K.2019/800

02.03.2018 tarihli 2017/300 esas ve 2018/45 sayılı kararı b) İstinaf başvurularının esastan reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin 21.05.2018 tarihli 2018/1154 esas ve 2018/1286 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın tekerrüre esas alınan İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/461 esas ve 2016/123 karar sayılı mahkûmiyetine konu suçun TCK'nın 141/1. maddesi kapsamında olduğu, 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış olup, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK’nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanığın temyiz dilekçesinde; üzerinde madde çıkmadığı, ele geçen maddeler üzerinde parmak izi incelemesinin yapılmadığına ve sanık müdafii temyiz dilekçesinde; tanık ...’ın anlatımlarının tutarsız ve çelişkili olduğuna, uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği araç ve ruhsat sahibi için herhangi bir işlem yapılmaması, tutanak içeriğinin çelişki ve tutarsız olduğuna, kamera ve parmak izi araştırması yapılmadığına, ihbar ile ilgili belgenin bulunmadığına ilişkin temyiz isteminin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;