Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/5774 K.2019/3860

b)İstinaf başvurusunun esastan reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 17.07.2018 tarihli 2018/1566 esas ve 2018/1922 sayılı kararı

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1-)Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, eylemin sabit olmadığını, "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğunu, "şüpheden sanık yararlanır." ilkesinin ihlal edildiğine ilişkin temyiz isteminin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olan Bursa 5.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/292 esas ve 2014/135 karar sayılı ilamının 20.06.2017 tarihinde kesinleştiği suç tarihinden sonra kesinleşen bu ilamın tekerrüre esas alınmayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 17/07/2018 tarihli, 2018/1566 esas ve 2018/1922 karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Bursa 3 Ağır Ceza Mahkemesi’nce verilen 20/02/2018 tarihli, 2017/379 esas ve 2018/34 sayılı kararında, sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmasına ilişkin kısmının, hükümden çıkarılarak yerine,

"Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/99 esas ve 2013/647 karar sayılı ilamı ile TCK’nın 106/2 maddesi uyarınca nitelikli tehdit suçundan hükmedilen “3 yıl hapis cezası” nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK'nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına," ibaresinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE,

hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

2-)Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafilerinin, eylemin sabit olmadığını, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına sanığın kullanıcı olduğuna ilişkin temyiz istemlerinin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede,

Kendisinde uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanığın savunmasının aksine atılı suçu işlediğine, kullanıcı sanık ...’da ele geçirilen uyuşturucu maddeyi ona verdiğine ilişkin, tanık olarak dinlenilen ...’ın sonradan döndüğü soyut beyanı dışında sanığın mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA,

3-)Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin, eylemin sabit olmadığını, "şüpheden sanık yararlanır." ilkesinin ihlal edildiğine delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına ilişkin temyiz isteminin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında 26/02/2016 tarihli eylemi dolayısıyla "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçu nedeniyle 21.06.2016 tarihli iddianame ile dava açıldığı ve Bakırköy 8 Ağır Ceza Mahkemesi'nce 2016/295 esas ve 2017/287 karar sayılı dosyasında yargılama yapılıp mahkumiyet kararı verildiği UYAP sistemi üzerinden yapılan kontrolde sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 24.10.2018 tarihli 2018/2962 esas ve 2018/7358 karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiği anlaşılmakla,

temyize tabi bu dosya açısından 27.03.2016 tarihli eylem nedeniyle sanık hakkında 01/06/2016 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı ve her iki dava arasında hukuki kesinti bulunmadığı da gözetilerek, belirtilen davada hüküm verilmiş ve kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından, adı geçen dosyanın aslı veya onaylı örneği de dosya içine konularak incelenip, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilip, eylemlerin zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda;

ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” aradaki fark kadar “ek cezaya hükmolunması”, aksi halde “ek ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,