Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/897 K.2019/1045

b)İstinaf başvurusunun esastan reddi; Sanık hakkında Silikfe Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/102 es 2017/102 karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak yeniden yargılama sonucu Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 11.10.2017 tarihli 2017/889esas ve 2017/1003sayılı kararı uyarınca mahkûmiyet

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/b maddesinin uygulanmaması yerinde değil ise de bu durumun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafinin temyiz dilekçesinde belirttiği suçun subut bulmadığına, eksik araştırma ile hüküm verildiğine ilişkin nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin; Silifke Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28.03.2017 tarihli 2017/102 esas ve 2017/102 karar sayılı mahkûmiyet kararının ortadan kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisine ilişkin kararının tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, CMK'nın 302/1. maddesi gereğince, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 20.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi