Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2019/1048 K.2019/5753

2)İstinaf başvurusunun esastan reddi; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 19/03/2019 tarihli 2018/1310 esas ve 2019/552 karar sayılı kararı ile

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dosyaya sunulan askerliğe elverişsizliğe dair rapor ve ekinde yer alan belgelerden, zeka geriliği ve işitme kaybı olduğu anlaşılan sanığın cezai ehliyetine ilişkin devlet hastanesinden alınan sağlık raporunun yeterli olmadığını, Adli Tıp Kurumundan rapor alınmadan eksik araştırma ile karar verildiğini, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğini belirtmesi karşısında, temyiz isteminin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede,

1)Sanığın dosyaya sunulan tedavi evrakları ve sağlık raporlarına göre, 10/12/2004 tarihli Türk Silahlı Kuvvetleri sağlık raporunda, "1999 yılında geçirdiği trafik kazasında sağ frontal depresyon fraktürü geçirdiği, kranium kemik defekti mevcut olduğu" belirtilerek, 05/05/2005 tarihinde "askerliğe elverişsiz olduğuna" ilişkin belge ile terhis edildiği, Antalya Devlet Hastanesi'nin 28/01/2005 tarihli özürlüler için sağlık raporunda, "anksiyete bozukluğu, travma sonrası sol kulakta 40 DB işitme kaybı nedeniyle %40 oranında özürlü" olduğunun belirtildiği,

Antalya Devlet Hastanesi'nin 06/07/2009 tarihli sağlık kurulu muayene kağıdının içeriğinde ise "madde kullanımına bağlı hafif mental retardasyon (Kent EGY zeka testine göre sınır düzeyde zeka aktivitesi IG 78), işitme kaybı" gibi ifadelerin yer aldığının anlaşılması karşısında;

Sanığın 24/01/2018 tarihinde işlediği iddia edilen uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği sırada suçun hukuki anlam ve sonuçlarını kavrama yeteneğini azaltacak veya ortadan kaldıracak derecede akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı,

sanıkta bulunduğu iddia edilen zeka geriliği yönünden ifadesine itibar edilip edilemeyeceğini ve 5237 sayılı TCK'nın 32/1-2. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı konusunda, sanığın daha önce tedavi gördüğü kurumlardan teşhis ve tedaviyi gösteren hasta tedavi müşahade kağıdı, epikriz gibi tüm belgelerin celp edilip dosyanın onaylı sureti ve bu belgelerle birlikte sanığın, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kuruluna sevki sureti ile rapor aldırılıp sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek,

sanık hakkında Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen ve suç tarihinde suçun hukuki anlam ve sonuçlarını kavrama yeteneğini azaltacak derecede akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı hususunda görüş de bulunmayan 10/04/2018 tarihli sağlık kurulu raporu ile yetinilerek eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2)Kabule göre de; hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması,