Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2019/112 K.2020/3489

2) İstinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 19/10/2018 tarih 2018/3082 esas ve 2018/1626 karar sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinin hükümlerin hukuki yönlerine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Adli para cezasının ödenmemesi halinde infazı kısıtlar şekilde sanığa verilmiş olan adli para cezasının süresinde ödenmediği takdirde adli para cezası miktarının kısmen veya tamamen hapse çevrilerek 5275 sayılı ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazı hakkındaki yasanın 106/3. maddesi uyarınca hapse çevrileceğine karar verilmesi,

2) Hükümden sonra 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3) Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu’nun 2018/456 sırasında kayıtlı 3 adet poşetin dosyada delil olarak saklanılması yerine TCK’nın 54/4 maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde olduğundan CMK'nın 302. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi hükmünün;

1)Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafında “ ödenmeyen adli para cezası miktarının kısmen veya tamamen hapse çevrilerek 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi gereğince infaz edileceği hususunun” ibaresinin çıkartılmasına ve yerine” ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” ibaresinin eklenmesi,

2) TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

3) Hüküm fıkrasında müsadereye ilişkin kısmındaki “ üç adet poşet ile” ibaresinin çıkartılmasına ve madde metnindeki TCK’nın 54. maddesi gereğince müsaderesine ibaresinden sonra gelmek üzere “ aynı emanette kayıtlı üç (3) adet poşetin dosyada delil olarak saklanılmasına” ibaresinin eklenilmesi,