Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2019/1504 K.2019/4989

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Samsun 10.Asliye Ceza Mahkemesinin 12/01/2017 tarihli 2016/610 esas ve 2017/29 sayılı kararı ile aynı mahkemenin 02/05/2018 tarihli 2016/610 esas ve 2017/29 sayılı ek kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 28/05/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

İncelenen dosyadan;

1-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 31/10/2007 tarihli, 2007/15963 soruşturma,2007/5705 esas ve 2007/2313 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Samsun 3.Sulh Ceza Mahkemesinin 25/06/2008 tarihli, 2007/821 esas ve 2008/594 sayılı kararı ile TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 09/09/2008 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği ve infaza gönderildiği,

2-Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 13/10/2008 tarihli çağrı yazısının sanığa 18/10/2008 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle dosyanın kapatılarak 25/11/2008 tarihinde savcılığa gönderildiği,

3-Samsun 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 23/10/2009 tarihli, 2008/1227 esas ve 2009/613 sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/1, 62 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 6.000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın kararı temyiz etmesi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesi’ nin 26/05/2016 tarihli, 2015/5332 esas ve 2016/5103 karar sayılı ilamı ile; 6545 sayılı kanun kapsamında değerlendirme yapılması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verildiği,

4-Kanun yararına bozma istemine konu Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/01/2017 tarihli, 2016/610 esas ve 2017/29 sayılı kararı ile; sanığın TCK’nın 191/1 ve 62.maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen geçici 7. maddesi hükmü yollamasıyla TCK'nın 6545 sayılı Kanunla değişik 191. maddesinin 2. fıkrası hükmü gereğince açıklanmasının 1 yıl süre ile geri bırakılmasına,

sanığın belirlenen bu süre içerisinde 5320 sayılı CMK'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen geçici 7. maddesi hükmü yollamasıyla TCK'nın 6545 sayılı Kanunla değişik 191. maddesinin 3. fıkrası hükmü gereğince hakkında takdiren 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” karar verildiği, kararın 20/02/2017 tarihinde kanun yoluna gidilmeden kesinleştiği,

5-Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 21/03/2018 tarihli yazısında sanığın denetimli serbestlik tedbirine uyduğunun, infazın tamamlandığının bildirildiği, 6-Bildirim üzerine kanun yararına bozma istemine konu Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/05/2018 tarihli, 2016/610 esas ve 2017/29 sayılı ek kararı ile; kamu davasının TCK’nın 191/5. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verildiği, kararın kanun yoluna gidilmeden 16/05/2018 tarihinde kesinleştiği, 7-Adalet Bakanlığı Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünce kanuna aykırılık ihbarında bulunulduğu, Anlaşılmıştır. B-)Kanun Yararına Bozma İstemi: Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında,

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/2. maddesi gereğince 1 yıl süre boyunca denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına dair Samsun 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 25/06/2008 tarihli ve 2007/821 esas, 2008/594 sayılı kararının infazı sırasında, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymadığının bildirilmesi üzerine 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi delaleti ile 191/1, 62,

50/1-a ve 52. maddeleri gereğince 6.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Samsun 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 23/10/2009 tarihli ve 2008/1227 esas, 2009/613 sayılı kararının, 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun hükümlerinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğundan bahisle bozulmasına dair Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 26/05/2016 tarihli ve 2015/5332 esas, 2016/5103 sayılı ilamını takiben, sanığın lehe bulunan 6545 sayılı Kanun ile değişmeden önceki hali ile 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen geçici 7 ve bu hüküm yollaması ile 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/2 ve 191/3. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının 1 yıl süre ile geri bırakılmasına ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/01/2017 tarihli ve 2016/610 esas, 2017/29 sayılı kararını müteakip,

sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uyduğundan bahisle hakkındaki kamu davasının 6545 sayılı Kanun ile değişmeden önceki hali ile 5237 sayılı Kanun'un 191/5. maddesi gereğince düşürülmesine dair Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/05/2018 tarihli ve 2016/610 esas, 2017/29 sayılı ek kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 1-Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/01/2017 tarihli ve 2016/610 esas, 2017/29 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Sanığın 6545 sayılı Kanun ile değişmeden önceki hali 5237 sayılı Kanun'un 191/2. maddesi gereğince hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında, hakkındaki tedbir kararının gereklerine uymadığının bildirilmesi üzerine,

6545 sayılı Kanun ile değişmeden önceki hali ile 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi hükmü çerçevesinde verilen mahkumiyet kararının, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 26/05/2016 tarihli ve 2015/5332 esas, 2016/5103 sayılı ilamı ile bozulmasını takiben, devam eden kovuşturmada 5320 sayılı Kanun'a 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen geçici 7/3. maddesinde yer alan "(3) Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda,

hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi kararı verilmiş olup da bu yükümlülükleri ihlal eden kişilerin yargılanmasına devam olunur." şeklindeki hüküm gereğince, hakkında denetimli serbestlik tedbir kararı verilip yükümlülük ihalinde bulunan sanığın yargılamasına devam edilerek suç tarihi olan 16/09/2007 tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi hükümleri 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi gereğince birbiri ile karşılaştırılarak,

sanığın lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi hükümleri çerçevesinde hüküm kurularak takdire göre genel hükümler dahilinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, hükümde karışıklığa yol açacak şekilde 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi gereğince hüküm kurulmasını takiben,

olayda uygulama yeri bulunmayan 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 ve 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/2. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının 1 yıl geri bırakılmasına ve 1 yıl denetimli serbestlik tedbirine hükmolunmasında,

2- Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/05/2018 tarihli ve 2016/610 esas, 2017/29 sayılı ek kararı yönünden yapılan incelemede;

Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/01/2017 tarihli ve 2016/610 esas, 2017/29 sayılı kararı ile sanık hakkında hatalı da olsa 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 ve 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/2. maddesi gereğince netice olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği dikkate alındığında,

olayda uygulama yeri bulunmayan 6545 sayılı Kanun ile değişmeden önceki hali ile 5237 sayılı Kanun'un 191/5. maddesi gereğince sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirdiğinden bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir” denilerek 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Samsun 10.Asliye Ceza Mahkemesinin 12/01/2017 tarihli, 2016/610 esas ve 2017/29 sayılı kararı ile aynı mahkemenin 02/05/2018 tarihli 2016/610 esas ve 2017/29 sayılı ek kararının bozulması istenilmiştir.

C-)Konunun Değerlendirilmesi: 1-Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/01/2017 tarihli ve 2016/610 esas, 2017/29 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Sanığın, 6545 sayılı Kanun ile getirilen değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 191/2. maddesi gereğince hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında, hakkındaki tedbir kararının gereklerine uymadığının bildirilmesi üzerine, 6545 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi hükmü çerçevesinde verilen mahkumiyet kararının, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 26/05/2016 tarihli ve 2015/5332 esas, 2016/5103 sayılı ilamı ile bozulmasından sonra,

devam eden kovuşturmada 5320 sayılı Kanun'a 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen geçici 7/3. maddesinde yer alan "(3) Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi kararı verilmiş olup da bu yükümlülükleri ihlal eden kişilerin yargılanmasına devam olunur." şeklindeki hüküm gereğince,

hakkında denetimli serbestlik tedbir kararı verilip yükümlülük ihlalinde bulunan sanığın yargılamasına devam edilerek suç tarihi olan 16/09/2007 tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi hükümleri 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi gereğince birbiri ile karşılaştırılarak,

sanığın lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi hükümleri çerçevesinde hüküm kurularak takdire göre genel hükümler dahilinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, hükümde karışıklığa yol açacak şekilde 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi gereğince hüküm kurulduktan sonra,

olayda uygulama yeri bulunmayan 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 ve 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/2. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının 1 yıl geri bırakılmasına ve 1 yıl denetimli serbestlik tedbirine hükmolunması kanuna aykırıdır.

2- Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/05/2018 tarihli ve 2016/610 esas, 2017/29 sayılı ek kararı yönünden yapılan incelemede;

Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/01/2017 tarihli ve 2016/610 esas, 2017/29 sayılı kararı ile sanık hakkında hatalı da olsa 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 ve 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/2. maddesi gereğince sonuç olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği dikkate alındığında, olayda uygulama yeri bulunmayan 6545 sayılı Kanun ile değişmeden önceki hali ile 5237 sayılı Kanun'un 191/5. maddesi gereğince sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirdiğinden bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi de , kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-)Karar :