Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2019/2312 K.2019/5415

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın yokluğunda verilen 15/04/2014 tarihli, 2014/27 esas ve 2014/343 karar sayılı "191/1 uyarınca neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın sanığa tebliğ edilmediği ve bu nedenle kesinleşmediği, buna bağlı olarak Mahkemenin daha sonra yapmış olduğu işlemlerin de hukuki geçerliliğinin bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın 12/11/2015 tarihli temyiz dilekçesinin, 15/04/2014 tarihli, 2014/27 esas ve 2014/343 karar sayılı "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin karara yönelik itiraz dilekçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Mahkûmiyet hükmünün infazı aşamasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranılmaması nedeniyle verilen Ödemiş (Kapatılan) 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08.01.2015 tarih ve 2014/324 esas, 2015/2 karar sayılı kararı ile verilen aynen infaz kararının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98. maddesi uyarınca verilen bir karar niteliğinde olması ve aynı Kanun’un 101/3. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi bulunması nedeniyle, itirazla ilgili olarak gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 16.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.