KÜNYE
20. Ceza Dairesi 2019/2459 E., 2019/5193 K.·İncelenen Kararla İlgili Bilgiler
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Ekim 2019
- Mahkeme
- ADANA 3. Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Sanığa yüklenen suçun tarihinin 19.05.2007 olduğu, tedavi ve denetimli serbestlik kararının kesinleştiği 09.06.2009 ile yükümlülüğün ihlali sonrası dosyanın ele alındığı 03.01.2014 tensip tarihi arasında zamanaşımı süresinin 4 yıl 6 ay 24 gün süreyle durduğu, 03.01.2014 tarihi ile sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25.03.2014 tarihine kadar zamanaşımı süresinin 2 ay 22 gün süreyle işlediği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25.03.2014 ile deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 14.04.2014'e kadar dava zaman aşımı süresinin 19 gün süreyle durduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;
Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,
Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2019/2459, K. 2019/5193, 8 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama