KÜNYE
20. Ceza Dairesi 2019/315 E., 2020/4166 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Temmuz 2020
- Mahkeme
- GAZİANTEP Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hükümler
- 1) Mahkûmiyet; Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin17.05.2018 tarih, 2018/158 esas ve 2018/357 sayılı kararı
Karar Metni
388 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
2)İstinaf başvurusunun esastan reddi; Gaziantep Bölge AdliyeMahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 25/10/2018 tarih, 2018/1277 esas ve 2018/1456 sayılı kararı
Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvuru süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, 08/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca; takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.
5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1)Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca 20 eşit taksitte tahsiline karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,
2)Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan mahkeme ilamının esas ve karar numarasının yazılmaması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu nedenlerle yerinde olduğundan CMK'nın 302. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi hükmünün;
1-Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafına “taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde, geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin” ibaresinin eklenmesi,
2-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın esas numarasının ''2015/275'', karar numarasının ''2015/277'' olarak yazılması,
Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2019/315, K. 2020/4166, 9 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama