Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2019/346 K.2019/4985

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükümlü ... hakkındaki Aydın 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 01/10/2018 tarihli ve 2018/2180 Değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 21/01/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık ... hakkında, kenevir ekme suçundan Söke Cumhuriyet Başsavcılığının 29/03/2017 tarihli ve 2016/3513 soruşturma, 2017/565 esas sayılı iddianamesi ile 2313 sayılı Kanun’un 23/5.maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

2- Yapılan yargılama sonucunda; Söke Ağır Ceza Mahkemesinin 07/07/2017 tarihli, 2017/183 esas ve 2017/209 sayılı kararı ile sanığın 2313 sayılı Kanun’un 23/5.1 cümlesi ve TCK’nın 62. maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 29/05/2018 tarihli 2017/2551esas ve 2018/936 karar sayılı ilamıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek 29/05/2018 tarihinde kesinleştiği,

3- Sanık müdafiinin 06/09/2018 tarihli Söke Ağır Ceza Mahkemesine verdiği dilekçesi ile yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu,

4- Söke Ağır Ceza Mahkemesinin 07/09/2018 tarihli ve 2017/183 esas ve 2017/209 sayılı ek kararı ile; “yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine” karar verildiği, sanık müdafiinin karara itiraz ettiği,

5- İtiraz mercii Aydın Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu, 01/10/2018 tarihli 2018/2180 Değişik iş sayılı kararı ile; “itirazın REDDİNE” kesin olarak karar verildiği,

6- Sanık müdafiinin kanun yararına bozma yoluna gidilmesini talep ettiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan sanık ...’nın, 2313 sayılı Kanun’un 23/5. maddesi 1. cümle ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Söke Ağır Ceza Mahkemesinin 07/07/2017 tarihli ve 2017/183 esas, 2017/209 sayılı kararının İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 29/05/2018 tarihli ve 2017/2551 esas, 2018/936 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin anılan Mahkemenin 07/09/2018 tarihli ve 2017/183 esas,

2017/209 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/10/2018 tarihli ve 2018/2180 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesinde yer alan “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesinde ki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.

Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” biçimindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin, yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği, somut olayda Söke Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07/07/2017 tarihli kararda üye olarak bulunan hâkim ...'ın,

yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar veren heyette görev alamayacağı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/10/2018 tarihli ve 2018/2180 değişik iş sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 318.maddesinin 1.fıkrasında “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” ve aynı Kanun’un 23.maddesinin 3.fıkrasında “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” hükümleri öngörülmüş; böylece aynı olay hakkında daha önce görüşünü belirtmiş olan hakimin,daha sonra yargılamanın yenilenmesi sürecinde görev yapması önlenerek hakimin tarafsızlığı sağlanmıştır.

Kanun koyucunun amacı ile adil yargılanma ilkesi gereğince bu hükmün geniş yorumlanması ve yargılama yapan heyette yer alan hakimin, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin karara da katılamayacağının kabul edilmesi gerekir.

Mevcut düzenlemeler karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin, yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği, somut olayda Söke Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07/07/2017 tarihli kararda üye olarak bulunan hâkim ...'ın,

yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar veren heyette görev alamayacağı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, reddine karar verilmesi 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23.maddesinin 3.fıkrası ile adil yargılanma ilkesine aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.