Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2019/3790 K.2019/5742

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesi 21/04/2015 tarihli 2014/413 esas ve 2015/122 sayılı kararı ilamın sanıklar ve müdafiileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan incelemede.

05/11/2015 tarihli 2015/15114 esas ve 2015/4534 karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 23/12/2015 tarihli yazısı ile Dairemiz kararına yapılan itirazı sonucu Dairemizce 28/01/2016 tarihli 2016/5 esas ve 2016/415 karar sayılı karar ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itirazı yerinde görülmeyerek dosyanın itirazen incelenmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na gönderilmesine karar verildiği,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 02/05/2019 tarihli 2016/20-459 esas ve 2019/370 karar sayılı kararı ile Dairemizin 05/11/2015 tarihli 2015/15114 esas ve 2015/4534 karar sayılı ilamının sanıklar ... ve ... yönünden kaldırılmasına karar verilmesi üzerine yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra, sanığın 28/06/2017, 11/12/2017, 23/03/2018, 14/01/2019 tarihli dilekçelerinde "..dosyamın ve cezamın onanmasını talep ediyorum..." şeklindeki beyanının temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

2- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz incelemesinde;

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.