Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2019/492 K.2019/7092

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonucunda sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılmalarına ilişkin Kars Ağır Ceza Mahkemesinin 29/03/2011 tarihli ve 2010/ 156 esas, 2011/63 sayılı kararınının, kanun yararına bozulması talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 30/01/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Sanık ... hakkında Kars Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 17.02.2010 tarih 2010/599 esas sayılı iddianamesi ile diğer sanık Yılmaz Taşkıran ile birlikte uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmıştır,

2-Sanık ... hakkında Kars Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2010/1574 esas sayılı iddianamesiyle diğer sanıklar Hasan Karakaya, Şerafettin Öngel, Murat Küçükdağ ve Muhammed Yıldız ile birlikte uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmıştır,

3-Sanıklar ... ve ... hakkında Kars Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26.05.2010 tarih 2010/1693 esas sayılı iddianamesi ile birlikte diğer sanıklarla birlikte uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediklerinden bahisle kamu davası açılmış,

4-Açılan kamu davaları Kars Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2010/156 esas sayılı iddianamesi üzerinde birleştirilmiş, Kars Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2011 tarih 2010/156 esas ve 2011/63 karar sayılı ilamı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiş, sanıklar müdafinin süresinden sonra temyiz dilekçesi sunması üzerine, Dairemizin 29.02.2016 tarih 2015/14672 esas ve 2016/1152 karar sayılı ilamı ile sanıklar hakkındaki temyiz istemlerinin reddine karar verilerek sanıklar hakkındaki hükümler kesinleştirilmiştir.

5-Sanık ... ile birlikte iştirak halinde suç işlediği kabul edilen Yılmaz Taşkıran ile sanık ... ile birlikte iştirak halinde suç işledikleri kabul edilen Hasan Karakaya, Şerafettin Öngel, Murat Küçükdağ ve Muhammed Yıldız hakkındaki hükümler mahkeme kararının yeterli gerekçe içermediğinden ve TCK’nın 53. maddesinin uygulanması açısından Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140 E; K.2015/85 sayılı kararının gözetilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, bozmaya uyan mahkeme sanıklarr ... ve ...’nın birlikte suç işlediği kabul edilen diğer sanıkların eylemlerinin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğundan bahisle diğer sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Uyuşturucu madde ticareti suçundan sanıklar ... ve ...’nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188/3, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis ve 2.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına dair Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/03/2011 tarihli ve 2010/156 esas, 2011/63 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin anılan kararıyla ... ile birlikte yargılanan ve aynı araç içerisinde bulunan diğer sanıklar Şerafettin Ögel, Murat Küçükdağ ve Muhammet Yıldız ile sanık ... ile birlikte yargılanan ve aynı araçta bulunan sanık Yılmaz Taşkıran haklarında uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin sanıkların temyizi üzerine Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 29/02/2016 tarih 2015/14672 esas ve 2016/1152 karar sayılı ilâmı ile bozulmasına, sanıklar ...’nın ve ... müdafiinin hükmü süresinden sonra temyiz etmeleri nedeniyle temyiz istemlerinin reddine karar verildiği,

böylece sanıklar ... ve ... haklarında verilen hükümlerin temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği, diğer sanıklar yönünden verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesince 15/06/2016 tarihli ve 2016/149 esas, 2016/257 sayılı kararla araçta ele geçirilen uyuşturucu maddenin kullanım sınırları içerisinde kalması nedeniyle diğer sanıkların uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyetlerine ve verilen cezaya ilişkin hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması karşısında,

ele geçirilen uyuşturucu maddenin kullanım sınırları içerisinde kalması sebebiyle sanıklar ... ve ...'nun uyuşturucu madde bulundurma suçundan cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden,

Ayrıca, Anayasa'nın 141. maddesinin 3. fıkrası ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34 ve 230. maddeleri gereğince, hükmün gerekçe bölümünde sanıkların lehindeki ve aleyhindeki delillerin belirtilmesi, hükme esas alınan ve reddedilenlerin gösterilmesi, bu kapsamda yakalanan uyuşturucu maddelerin kullanma sınırında bulunduğu, hangi sanığın hangi tarihte kiminle ne şekilde telefon konuşması yaptığının ve bu konuşmaların nasıl yorumlandığının açıklanması, gerçekleşen somut olay ve olgularla bağlantısının gösterilmesi, her sanığın hangi fiiliyle ticaret suçuna iştirak ettiğinin tartışılarak dayanaklarının açıklanması,

ulaşılan kanıya göre sabit kabul edilen fiilleri açıklanarak nitelendirilmesi gerektiği gözetilmeden, adı geçen sanıkların yazılı şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılmalarına dair yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 29/03/2011 tarihli ve 2010/156 esas, 2011/63 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Anayasa'nın 141. maddesinin 3. fıkrası ile 5271 sayılı CMK’nın 34 ve 230. maddeleri gereğince, hükmün gerekçe bölümünde sanıkların lehindeki ve aleyhindeki delillerin belirtilmesi, hükme esas alınan ve reddedilenlerin gösterilmesi, bu kapsamda yakalanan uyuşturucu maddelerin kullanma sınırında bulunduğu anlaşılmakla, hangi sanığın hangi tarihte kiminle ne şekilde telefon konuşması yaptığının ve bu konuşmaların nasıl yorumlandığının açıklanması, gerçekleşen somut olay ve olgularla bağlantısının gösterilmesi, her sanığın hangi fiiliyle ticaret suçuna iştirak ettiğinin tartışılarak dayanaklarının açıklanması,

ulaşılan kanıya göre sabit kabul edilen fiilleri açıklanarak nitelendirilmesi gerektiği gözetilmeden; soyut ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması kanuna aykırı olup , kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.