Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2019/5298 K.2019/6849

Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen hüküm sanık ... ve sanıklar ..., ... ve ... müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1-Sanık ...’in temyiz isteminin incelenmesinde:

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 04.07.2018 tarihli kararının sanık müdafiine 25.07.2018 tarihinde tebliğ edildiği, kararın sanık tarafından 23.11.2018 tarihinde 5271 sayılı CMK’nın 291. maddesinde öngörülen 15 günlük kanuni süre geçtikten sonra temyiz edildiği anlaşıldığından CMK’nın 298. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki temyiz istemlerinin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK’nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, temyiz dilekçelerinde;

Sanık ... müdafiinin; “tanık ...’un soruşturma aşamasındaki beyanının kolluğun baskısı altında alındığını, tanığın mahkeme huzurundaki ifadesinde suça konu uyuşturucu maddeyi sanıktan almadığını beyan ettiğini, hükme esas alınması gereken ifadenin mahkeme huzurunda özgür irade ile dile getirilen ifadeler olduğunu, dosya kapsamında diğer sanıklar ve tanıkların, sanığın uyuşturucu satıcısı olduğuna dair herhangi bir teşhislerinin bulunmadığını, mahkemece birkısım tutanak tanıklarının dinlenmesinden vazgeçildiğini, tanıkların dinlenilmesinden vazgeçilmesine muvafakat etmediklerini, tanık Sedat’ın karakoldaki ifadesinde uyuşturucu maddeyi Gazi Mahallesinden Veli isimli şahıstan aldığını söylemesine rağmen buna ilişkin ifade tutanağının getirtilmediğini, eksik araştırma ile hüküm kurulduğunu”

Sanık ... müdafiinin; “sanığın atılı suçu cebir ve tehdit altında işlediği, Hacı lakaplı kişinin kendisi olmadığı savunmasının ve Hacı lakaplı kişinin araştırılması gerektiğini, sanığın Adli Tıp Kurumuna sevki ile cezai sorumluluğunun bulunup bulunmadığı konusunda rapor alınması gerekirken alınmadığını, sanık hakkında TCK’nın 188/4-b maddesinde yer alan arttırım maddesinin uygulanamayacağını”,

Sanık ... müdafinin; “tanık ...’ın olay tarihinde üzerinde uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine serbest kalabilmek için sanığa iftira attığını, kollukta ne şekilde alındığı belirsiz ifadelerin soyut delil olup hükme esas alınamayacağını, sonradan dönülen tanık ifadeleri dışında hiçbir somut delil bulunmadığını, tanıkta ele geçen uyuşturucu madde üzerinde parmak izi incelemesi yapılmadığını, sanığın eyleminin TCK’nın 191/1.maddesi kapsamında kaldığını” ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının hukuka aykırı olduğunu belirtmeleri karşısında, temyiz istemlerinin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;