Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2019/5975 K.2019/6524

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanıklar ... ve ... hakkında Karanman Ağır Ceza Mahkemesi'nin-09/12/2016-2015/199 esas ve 2016/162 karar sayı ile sanıkların mahkûmiyetine karar verilmiştir.Sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin aleyhe talep olmaksızın süresinde 'istinaf' edilmesi üzerine, talebi inceleyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi duruşma açarak yaptığı inceleme üzerine sanık ...'ın beraatine, diğer sanıklar ... ve ...'in TCK 188/5, 192/3 uygulanmaksızın yeniden kurulan hüküm ile 5 yıl 6 ay hapsine, 40.-TL adli para cezasına, kazanılmış hak korunmak suretiyle ilk derece mahkemesince hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis ve 40.-TL adli para cezası kesin şeklinde mahkumiyetlerine karar vermiştir.

Mahkemenin kesin nitelikli kabul ettiği hüküm sanıklar lehine Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ve sanık ... lehine müdafii tarafından süresinde temyiz edilmiş, temyiz talepleri mahkemesince ek karar ile "KESİNLİK" VASFINDAN REDDEDİLMİŞTİR.

Ek kararın İstinaf savcısının sanıklar lehine sanık ... müdafiisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 11/12/2017 tarihli 2017/4357 sayılı tebliğname ile ek kararın onanması talep olunmuştur.

Dairemizce 25.09.2019 tarihinde 2017/7382 esas ve 2019/4806 karar sayı ile sanıklar hakkında ek kararla verilen hükmün oyçokluğuyla onanmasına karar verilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ceza yargılamasında, ilk derece, istinaf ve temyiz olmak üzere üç dereceli bir yargılama usulü öngörmüştür. Kanunun 272. maddesine göre ilk derece mahkemelerinin bu maddenin (3) numaralı fıkrasında sayılan istisnaların dışında kalan hükümlerine karşı istinaf yoluna başvurulması mümkündür.

Kanun’un 286. maddesinin (1) numaralı fıkrasında, bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümlerinin temyiz edilebilmesi öngörülmüştür. Kanun’un 286. maddesinin (2) numaralı fıkrasının (a) ila (ı) bentlerinde ise bu kuralın istisnalarına yer verilmiş ve bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin temyiz edilemez nitelikteki kararları

belirlenmiştir.

Buna göre; a) ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları, b) ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları, c) hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen;

seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar, d) ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları, e) adli para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları, f) sadece eşya ve kazanç müsaderesine veya bunlara yer olmadığına ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar,

g) on yıl veya daha az hapis cezasını veya adli para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar, h) davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar, (ı) bu sayılanlarda yer alan sınırlar içinde kalmak koşuluyla aynı hükümde, cezalardan veya kararlardan birden fazlasını içeren bölge adliye mahkemesi kararları temyiz edilemez.

5271 sayılı CMK.nın 286. maddesinin (2) numaralı fıkrasının (b) bendinde “ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının” temyiz edilemeyeceğini düzenlemiştir.

Somut olayımızda ise Karaman Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09.12.2016 tarih 2015/199 Esas ve 2016/162 sayılı kararıyla Sanık ...’in TCK'nın 188/3-5, 31/3, 192/3 ve 62. maddeleriyle 4 yıl 2 ay hapis ve 41 gün Adli Para Cezasıyla mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Bu karara karşı sanık müdafii tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi duruşma açarak yargılama yapmış ve 05.06.2017 tarih 2017/377 Esas ve 2017/467 sayılı kararıyla SSÇ'ların TCK 188/3, 31/3 ve 62 maddeleriyle 5 yıl 6 ay hapis ve 2 gün Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nın 283. maddesi gereğince istinaf yoluna sanıklar lehine başvurulduğunda yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağından sanıkların sonuç olarak 4 yıl 2 ay hapis ve 2 gün karşılığı 40 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Çözümlenmesi gereken sorun, sanıklar hakkında Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından kurulan hükmün temyiz edilebilir olup olmadığı hususudur.

D) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ

1- Dairemizin itiraza konu kararının itiraz yazısında ileri sürülen tüm nedenler tartışılıp değerlendirilerek verildiği;

Somut olayımızda ise Karaman Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09.12.2016 tarih 2015/199 Esas ve 2016/162 sayılı kararıyla Sanık ...’in TCK'nın 188/3-5, 31/3, 192/3 ve 62. maddeleriyle 4 yıl 2 ay hapis ve 41 gün Adli Para Cezasıyla mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Bu karara karşı sanıklar müdafileri tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi duruşma açarak yargılama yapmış ve 05.06.2017 tarih 2017/377 Esas ve 2017/467 sayılı kararıyla SSÇ'ların TCK 188/3, 31/3 ve 62 maddeleriyle 5 yıl 6 ay hapis ve 2 gün Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nın 283. maddesi gereğince istinaf yoluna sanıklar lehine başvurulduğunda yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağından sanıkların sonuç olarak 4 yıl 2 ay hapis ve 2 gün karşılığı 40 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına kesin şekilde karar verilmiştir.

Tüm dosya içeriğine göre dairemiz kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görülmemiştir.

İtirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.

E) KARAR

Açıklanan nedenlerle; 1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının yerinde görülmediğine, 2-5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 2. fıkrası uyarınca itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 27.11.2019 tarihinde Başkan ... ve Üye ...'nın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

(K.O) (K.O)

KARŞI OY

Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün 25.09.2019 tarihli karardaki gerekçe ile incelenmesi gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan Sayın çoğunluğun gönderme ve kararına katılmıyoruz.27.11.2019