KÜNYE
20. Ceza Dairesi 2019/6761 E., 2020/2785 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Haziran 2020
- Mahkeme
- DİYARBAKIR 6. Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-) Dosya içeriğindeki bilgi ve belgeler ile UYAP sistemindeki kayıtlardan 24/10/2013 tarihinde ele geçen uyuşturucu madde ile ilgili olarak sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 17/12/2013 tarihli,
2013/66402 soruşturma sayılı iddianame ile Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi'ne ayrı bir kamu davası açıldığı ve 2013/630 esas numarasını aldığı anlaşılmış olup Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/630 esas sayılı dosyası ile mevcut bu dosya yönünden tüm eylemlerin birlikte TCK'nın 43. maddesi gereğince zincirleme suç kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceğinin belirlenmesi için diğer dosyanın hukuki denetime elverecek şekilde getirilerek dava derdest ise birleştirilmesi, hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyanın aslı ya da onaylı fotokopileri temyiz denetimine olanak verecek şekilde getirtilerek bu dosya içine konulması;
zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi halinde, ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” aradaki fark kadar “ek cezaya hükmolunması”, aksi halde “ek ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2019/6761, K. 2020/2785, 11 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama