Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2019/7376 K.2020/3129

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER

Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu 19.09.2017 gün, 2016/ 614 esas ve 2017/ 739 karar sayılı karar ile sanık ... hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191/1, 62, 53 maddeleri gereğince sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Hüküm sanık tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizin 04.11.2019 tarih, 2018/ 822 esas ve 2019/ 5802 karar sayılı ilamı ile, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında; '' Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2017 tarih ve 2016/614 Esas ve 2017/739 Karar sayılı sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçlamasından TCK 191/1, 62, 53/1 maddeleri uygulanarak 10 ay hapis cezasına hükmedilmesine dair mahkumiyet hükmü yüksek Yargıtay 20. Ceza Dairesinin itiraza konu ilamı ile aşağıdaki şekilde bozulmasına karar verilmiştir.

"Bozma ilamına uyulduğu ancak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmü gözetildiğinde dosya kapsamına göre; sanığa Adana Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünün 09.09.2009 tarihli çağrı davetnamesi ile 10 gün içerisinde adı geçen müdürlüğe gelmesi konusunda ihtarda bulunulduğu;

ancak sanığın yasal sürede herhangi bir başvuru yapmaması üzerine, sanığa tekrar yeni bir süre verilerek başvuru yapması konusunda ihtaratta bulunulmadığının anlaşılması karşısında; sanığın ilk ihtarata uymamasının, kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 04.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi." Yerel mahkemenin mahkumiyet hükmünün onanması gerektiği görüşü ile yüksek Dairenin kararına aşağıda arz ettiğimiz nedenlerle CMK 308. maddesi kapsamında itiraz ediyoruz.

İTİRAZ NEDENLERİ

Sanığın olay günü güvenlik güçlerince üzerinde yapılan arama sırasında esrar elde etmeye elverişli kenevir bitkisinin ele geçirildiği.

Ele geçirilen maddenin esrar olduğunun Kriminal rapor ile tespit edildiği, sanığın da söz konusu esrarı kullanmak için taşıdığını ikrar ettiği, bu suretle sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak ve kullanmak suçunu işlediğinin sabit olduğu, sanık hakkında atılı suçtan Adana 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/280 esas sayılı dosyası üzerinden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabii tutulduğu, ancak sanığın tedavi ve denetimli serbestlik yükümlülüklerini ihlal ettiği, bu suretle sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında suç tarihinden önce herhangi bir tedavi ve denetimli serbestlik kararı bulunmadığı da anlaşılmıştır.

Sanığın uyap kayıtlarında Adana 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/1354 esas sayılı dosyasında uyuşturucu kullanmak suçundan yargılamasının yapıldığı, iş bu dosyadaki suç tarihinin Adana 2. Sulh Ceza Mahkemesinin denetim kararından önce olduğu, yine iş bu dosyadaki suçun Adana 2. Sulh Ceza Mahkemesinin iddianame tarihinden sonra işlendiği, bu sebeple hukuki kesintinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

Suç tarihinden sonra yargılama devam ederken 6545 sayılı yasa ile TCK'nın 191'inci maddesinde yapılan değişiklik uyarınca atılı suçun cezasının alt sınırı artırılmış olup bu değişiklik öncesi düzenlemenin sanık lehine olduğu, bu sebepten önceki hali ile hüküm kurulması gerektiği anlaşılmış yukarıda değinildiği şekilde mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile TCK’nın 191. maddesinde yapılan değişikliklerin yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden önce işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından dolayı verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uyarınca; sanığa Adana Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünün 09.09.2009 tarihli çağrı davetnamesi ile 10 gün içerisinde adı geçen müdürlüğe gelmesi konusunda ihtarda bulunulduğu; ancak sanığın yasal sürede herhangi bir başvuru yapmaması üzerine, sanığa tekrar yeni bir süre verilmeyerek denetim kaydı kapatılarak yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce bu hususta ikinci bir tebligat yapılmasına gerek bulunmadığına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02/05/2019 tarihli ve 2018/172 esas, 2019/373 karar sayılı ilamı dikkate alınarak ve,

Ayrıca adli sicil kayıtları ve UYAP üzerinden yapılan araştırmada, sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan dolayı açılmış başka bir dava nedeniyle verilip kesinleşmiş herhangi bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin bulunmadığı anlaşıldığından,

hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının sanık lehine uygulanma şartlarının bulunmaması nedeniyle, bu suçtan dolayı ilk olarak doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanan ve bu tedbirin infazı sırasında yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında yargılamaya devam olunarak hüküm kurulmuş olması, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrasına uygun olduğundan, bu husus dikkate alınarak yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı,

delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından;

Sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün onanmasına karar verilmesi gerekirken aksi yöndeki yüksek Daire kararı usul ve yasalara aykırıdır.

SONUÇ VE İSTEM

Yüksek Dairenizin itiraza konu 04.11.2019 tarih ve 2018/822 esas 2019/5802 karar sayılı ilamının CMK 308/2-3 maddesi kapsamında itirazımıza binaen incelenmesi ve yerel mahkeme hükmünün ONANMASINA karar verilmesi,

./.. İtirazımızın yerinde görülmeyip reddi halinde yukarıda arz ettiğimiz itiraz nedenlerimizin bir kez de CMK 308/1-3 maddesi uyarınca Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunca tartışılması ve ilamın talebimiz doğrultusunda BOZULMASI için dosyanın YÜKSEK YARGITAY CEZA GENEL KURULUNA tevdii itirazen arz ve talep olunur. " şeklinde talepte bulunmuştur.

D) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ

Dairemizin itiraza konu kararının, itiraz yazısında ileri sürülen tüm nedenler tartışılıp değerlendirilerek verildiği ve kararda bir yanlışlık bulunmadığı anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görülmemiştir. İtirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar vermek gerekmektedir. E) KARAR : Açıklanan nedenlerle; 1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının yerinde görülmediğine, 2- 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE 22.06.2020, tarihinde oy birliği ile karar verildi.