KÜNYE
20. Ceza Dairesi 2020/1326 E., 2020/3878 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Temmuz 2020
- Mahkeme
- ERCİŞ Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma
- Hüküm
- Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet (CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde kurulan hükmün incelenmesinde;
1- Sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde verildiği ,hükmün açıklanması koşullarının da 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesine tâbi olmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 191/4. maddesinde yer alan düzenleme karşısında, denetim süresi içerisinde yeniden “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçunu işlemesi halinde hükmün açıklanmasına karar verilebileceği gözetilmeden, sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasten yaralama suçu nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilmesi,
2-- Sanık hakkında Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin 02.08.2012 tarih-2012/75 esas ve 2012/87 karar sayılı ilamı ile verilen hükümde; neticeten 4.800 TL adli para cezasına hükmedilmesi ve dairemizin 29.06.2015 tarih, 2015/12101 esas, 2015/2622 karar sayılı ilamı ile bozmadan önceki hükmün sadece sanığın temyizi üzerine bozulması karşısında sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının kazanılmış hak olduğu gözetilmeden sanığa 8 ay hapis cezası tayin edilerek CMUK’nın 326/son maddesine aykırı davranılması,
3- Jandarma Genel Komutanlığı Kriminal Polis Laboratuvarı’nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2020/1326, K. 2020/3878, 6 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama