Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2020/2 K.2020/3067

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanıklar hakkında Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 28.05.2015 tarihli 2015/9 esas ve 2015/ 179 sayılı kararın sanıklar ve müdafileri tarafından temyizi üzerine Dairemizce yapılan incelemesinde 21.01.2016 tarihli 2015/15876 esas ve 2015/5246 karar sayılı ilamı ile sanıklar yönünden bozulmasına karar verilmiş olduğu,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.02.2016 tarihli yazısı ile Dairemiz kararına yapılan itirazı sonucu Dairemizce 20.03.2016 tarihli 2016/775 esas ve 2016/1428 karar sayılı karar ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ının itirazı yerinde görülmeyerek dosyanın itirazın incelenmesi için Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar verilmiş olduğu, Yargıtay Ceza Kurulu'nun 05.11.2019 tarihli 2016/20-610 esas ve 2019/634 karar sayılı ilamı ile Dairemizin 26.12.2014 tarihli eylem yönünden.

21.06.2016 tarihli 2015/1587 esas ve 2015/5246 karar sayılı kararın kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

1-)Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararı ile 7242 sayılı Kanunla yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-)Sanık ... hakkında 26.12.2014 tarihli eylem dolayısıyla kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelenmesinde,

26.12.2014 tarihli tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamına göre; suç tarihinde sanıkların içinde bulunduğu 20 U 6976 plakalı sanık ...’nın sevk ve idaresindeki aracın şöför koltuğuna zulalanmış şekilde ele geçen ve tüm aşama beyanlarında sanık ...’nın kendisine ait olduğunu beyan ettiği 14 fişek net 0,0704 gram eroinin sanık ... ile ilgisinin olduğuna dair, mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığı, sanığın; kendisinde ele geçen 1 fişek net 0,036 gram esrarı ise kullanmak amaçlı bulundurduğuna ilişkin savunması da dikkate alındığında, fiilinin “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç niteliğinde hataya düşülerek “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan hüküm kurulması,