Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2020/532 K.2020/3004

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hükümlü ... hakkındaki İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/06/2019 tarihli ve 2018/23 esas,2018/106 sayılı ek kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 18/12/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Sanık ... hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İskenderun 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 20/03/2018 tarihli, 2018/23 esas ve 2018/106 sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 188/3 ve 52/2.maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 100TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10.Ceza Dairesinin 19/02/2019 tarihli 2018/3109 esas ve 2019/1061 karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği,

2 -Sanığın İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesine verdiği dilekçesi ile yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu,

3- İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu, 10/06/2019 tarihli ve 2018/23 esas, 2018/106 sayılı kararı ile; “iyargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ” karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

4-Sanığın kanun yararına bozma yoluna gidilmesini talep ettiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 188/3 ve 52. maddeleri gereğince 10 yıl hapis ve 100,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/03/2018 tarihli ve 2018/23 esas, 2018/106 sayılı kararının, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 19/02/2019 tarihli ve 2018/3109 esas, 2019/1061 karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleşmesini müteakip, hükümlü tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/06/2019 tarihli ve 2018/23 esas, 2018/106 sayılı ek kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesinde yer alan “Yargılamanın yenilenmesi halinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesinde ki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.

Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” biçimindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hakimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hakimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle, somut olayda mahkumiyet hükmünü veren

hakimler ..., ... ve...'un yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin kararı da verdikleri gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/06/2019 tarihli ve 2018/23 esas, 2018/106 sayılı ek kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kararının bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 318. maddesinin 1. fıkrasında “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” ve aynı Kanun’un 23. maddesinin 3. fıkrasında “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” hükümleri öngörülmüş; böylece aynı olay hakkında daha önce görüşünü belirtmiş olan hakimin,daha sonra yargılamanın yenilenmesi sürecinde görev yapması önlenerek hakimin tarafsızlığı sağlanmıştır.

Kanun koyucunun amacı ile adil yargılanma ilkesi gereğince bu hükmün geniş yorumlanması ve yargılama yapan heyette yer alan hakimin, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin karara da katılamayacağının kabul edilmesi gerekir.

Mevcut düzenlemeler karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin, yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği, somut olayda; mahkumiyet hükmünü veren hakimler ...

(107336), ... (189912) ve... 193579)’un yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin kararı da verdikleri anlaşıldığından yargılamanın yenilenmesi talebinin reddi kararı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23. maddesinin 3. fıkrası ile adil yargılanma ilkesine aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.