Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2020/85 K.2020/1947

b)İstinaf başvurusunun esastan reddi; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 03.04.2019 tarihli, 2018/2093 esas ve 2019/377 karar sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık, temyiz hakkından vazgeçtiğine ilişkin 03/12/2019 ve 20/12/2019 tarihli dilekçeleri vermiş ise de, dilekçe tarihleri itibari ile sanığın 18 yaşından küçük olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 266. maddesinin 3. fıkrası gereğince, aynı Kanun'un 150. maddesinin 2. fıkrası uyarınca müdafiinin temyizi geçerli sayılarak yapılan incelemede:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Hükmedilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2) 5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesinin “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” şeklindeki düzenlemesine aykırı olarak, yaşı küçük sanık hakkında tayin olunan adli para cezasını ödememesi halinde, ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği ihtarının yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca giderilmesi mümkün bulunduğundan;

1)Hükmün gün adli para cezasının paraya çevrildiği bölümde bulunan “bir gün karşılığı adli para cezasının 20 TL olarak tespiti ile” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK’nın 52/2. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi,

2) Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümde yer alan “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin çıkarılarak yerine "ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. ve 11. fıkraları uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre tahsil edileceğinin bildirilmesine” ibaresinin yazılması,