Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2006/13488 K.2006/16543

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada İstanbul 5. Tüketici ile Sarıyer 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, yazılı sözleşme ile davalı şirketin satın aldığı konutun geç teslim edildiğini, binanın eksik yapılan kısımlarının ve kira bedellerini davalıdan talep etmektedir.

Dava; yüklenici tarafından yapılıp davacıya satılan konut için açılan alacak-tazminat istemine ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin korunması hakkındaki yasada değişiklik yapan 4822 Sayılı Yasanın 3/f maddesine göre satıcı; “kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişiler” olarak,

3/e maddesinde tüketici: “Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmış,

3/c maddesinde ise, “KONUT VE TATİL AMAÇLI TAŞINMAZ MAL SATIŞLARININ DA” Tüketici Yasası kapsamına alındığı anlaşılmıştır.

Her ne kadar konut satışının resmi şekilde yapılması gerekli ise de, (T.M.Y. 706. madde, B.K. 213. madde, Noterlik Kanunu 89. md.) arsa payı devri karşılığı yapılan inşaat sözleşmesi bunun istisnasıdır. Sözleşme gereği edimini yerine getiren yüklenici kendisine düşen bağımsız bölümleri yazılı olmak koşulu ile B.K. 162 ve devamı maddelerine göre üçüncü kişilere devir ve temlik edebilir.

Somut olayda; yükleniciden oturmak amacı ile yazılı sözleşmeye dayalı konut satın alındığı, konut satışının 4077 Sayılı Yasada düzenlendiği ve B.K. 162 ve devamı maddelerine göre yükleniciden alınması halinde mutlaka resmi şekilde yapılmasının söz konusu olmadığı anlaşılmakla, 4077 Sayılı Yasa kapsamında kalan uyuşmazlığın tüketici mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.