Davacılar vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdikleri Kerimler Köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre davacılar adlarına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 30/05/2005 tarihli bilirkişi raporunda 2 ve 3 no ile belirtilen 5101 m2 ve 7138 m2'lik taşınmazların davacılar adına tapuya tesciline, 1 no ile gösterilen 2093 m2'lik taşınmaz hakkındaki davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler ile davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 29/10/1989 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise, 08/07/1980 tarihinde kesinleşmiş ve kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.
İncelenen dosya kapsamına göre, çekişmeli taşınmazın kadastro sırasında neden tescil harici bırakıldığı mahkemec resmen ilgili kuruluşlardan sorulmamışsa da dosyadaki pafta fotokopi örneğinde orman olduğu yazılıdır.
Yörede genel arazi kadastrosu işlemi 1980 yılında yapılarak kesinleşmiş olup, davaya konu taşınmaz orman niteliğinde taşlık, çalılık olması nedeniyle tapulama harici bırakılmış olduğundan, Medeni Yasanın 713. maddesi ve 3402 Sayılı Yasanın 14 ve 17. maddeleri hükümlerine göre tapuya tescil edilebilmesi için, orman kadastro işleminin kesinleştiği tarihten dava tarihine kadar 20 yıldan fazla zilyetlik süresi ile yasada belirtilen koşullar altında tasarruf edilmesi gerekir.
Dava konusu taşınmazın tespit tarihinde yürürlükte bulunan yasa hükümlerine göre orman - taşlık – çalılık yerlerden olması nedeniyle tespit dışı bırakılarak orman olduğu belirlendiğine göre, taşınmazın orman olmadığı hususu, ancak yörede yapılıp kesinleşecek orman tahdidi dışında kalması halinde kabul edilebilir. Bu durumda, tahdidin kesinleşmesi tarihi zilyetliğin başlangıcına esas teşkil edecektir.
Başka bir anlatımla, yörede yapılacak orman kadastrosunun kesinleştiği güne kadar, taşınmaz orman sayılan yerlerden olma özelliğini sürdüreceğinden daha önceki tarihlerdeki zilyetliğe değer verilemeyecektir.
Yargıtay H.G.K.nun 24.10.2001 gün, 2001/8-464/751 sayılı kararı ile H.G.K.nun 12.05.2004 gün 2004/8-242-292 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, genel arazi kadastrosu sırasında orman vasfında çalılık olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın öncesinin orman olduğunun kabulü ile daha sonraki tarihte yapılacak orman kadastrosunda tespit harici bırakılmasından dava tarihine kadar yirmi yıllık zilyetlikle kazanma süresinin gerçekleşmediği durumda davanın reddinin gerekeceği hükme bağlanmıştır.
Davaya konu taşınmazın bulunduğu yerde yapılan orman kadastrosu 29/10/1989 tarihinde ilan edilerek kesinleştiğine göre, orman kadastrosunda orman sınırları dışında bırakılma tarihinden dava açma tarihine kadar 20 yıllık zilyetlik süresi dolmadığından davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez.
Açıklanan nedenlerle, davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğundan davacıların 1 nolu taşınmaz bölümüne yönelik temyiz itirazlarının reddine, Hazinenin ve Orman Yönetiminin 2 ve 3 nolu taşınmaz bölümüne yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 09/05/2006 günü oybirliği ile karar verildi.