Kadastro sırasında ... İlçesi ... Köyü 527 parsel sayılı 2.025 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Şubat 1951 tarih 243 sıra numaralı tapu kaydı uygulanarak tarla niteliği ile ... ... ... adına, 530 parsel sayılı 1.560,08 m2 yüzölçümündeki taşınmaz Şubat 1951 tarih 245 sıra nolu tapu kaydı uygulanarak tarla niteliği ile ... ... adına 1968 yılında tespit edilmişler, daha sonra satış yoluyla davalıya geçmişlerdir. Davacılar vekili; çekişmeli taşınmazların 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece reddine karar verilmiş, hüküm davacı bakanlıklar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesine dayalı tapu iptali ve tescil niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1946 -1947 yıllarında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan makiye ayırma, 1968 yılında genel arazi kadastrosu, 26.11.1982 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 22.07.1987 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman bilirkişi tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli 527 parselin tamamının, 530 parselin ise (B) ile işaretlenen bölümünün, 1946-1947 yıllarında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman sınırlama haritası içinde kaldıkları, daha sonra 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla da orman rejimi dışına çıkarıldıkları belirlenmiş ise de, 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrıldıkları, ... tevzi komisyonunca gerçek kişi adına dağıtım ve tescillerinin yapıldığı,
taşınmazların tamamının tevzi haritası ve tapu kaydı kapsamında kaldıkları, çekişmeli parsellerin eğimlerinin % 8 olduğu, orman ve ... muhafaza karakteri taşımadıkları, makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verileceği Y.İ.B.B.K.nın 22.03.1996 gün 1993/5-1 sayılı ve H.G.K.nun Y.K.D'nin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararı ile kabul edildiği ve taşınmazların makiye ayırmadan sonra 4753 ve 5618 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca tevzi edildikleri anlaşıldığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,
Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 13/09/2006 günü oybirliğiyle karar verildi.