Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2006/953 K.2006/3820

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12/12/2002 tarih ve 2002/9139-10074 sayılı bozma kararında özetle; " Çekişmeli Yortan Beldesi 139 ada 8 parsel hakkındaki davanın kabulüne karar verilmişse de yörede orman kadastrosunun 3402 Sayılı Yasanın 4/3. maddesi hükümlerine göre kesinleşmiş sayılacağı ve 10 yıllık sürede tapuya dayalı dava açma imkanının olduğu, davacı gerçek kişilerin dayandığı tapu kaydının keşifte uygulanmadığı, revizyon görüp görmediğinin belirlenmediği, bu hususlar araştırılarak kapsamının da yöntemince tayin edilmesi, eski tarihli resmi belgelere göre inceleme yapılması" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu parselin davacılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı içinde bırakılarak, bu çalışma 02/11/1999 tarihinde kesinleşmiş ve Hazine adına tapuya tescil edilmiştir.

Mahkemece, eski tarihli resmi belgelerin uygulanması sonucu çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacıların dayandığı ... 1959 tarih 6 nolu tapu kaydının taşınmaza uyduğu gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuşsa da mahkemenin bu kabulü dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun düşmemektedir. Davacıların dayandığı ... 1949 tarih 56 numaradan gelen tapu kaydının sınırları yön gösterilmeksizin ... tarla, karakahya, Yol ve Mezarlık olup; ... bilirkişi ...

Üstünsoy tarafından hazırlanan 25/03/2005 tarihli krokide de görüldüğü gibi taşınmazın sınırında sadece yol ve mezarlığın mevcut olduğu, diğer ..., ... tarla sınırlarının taşınmazdan çok uzakta gösterildiği, keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar da ... tarla sınırını "kuzeybatıdaki tepenin aşağısında" ...'yı da "güneydeki tepenin aşağısında" bulunduğu şeklinde soyut ifadelerle tanımlamışlardır.

Bu anlatıma göre, tapu kaydının çekişmeli taşınmaza ait olduğunu kabul etmek mümkün değildir. Kaldı ki; bir an için ait olduğu düşünülse dahi sınırları değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikte olduğundan 2676 m2 yüzölçümlü tapunun kapsamı 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 20/c maddesi gereğince miktarı ile geçerli olacaktır.

Oysa, çekişmeli taşınmazın kuzeyinde 612 m2 yüzölçümlü 7 parsel, 1080 m2 yüzölçümlü 6 parsel ve ll04 m2 yüzölçümlü 11 parselin davacılarla aynı soyadını taşıyan kişiler adına yapılan tesbitleri kesinleşmiştir. Kesinleşen parsellerin yüzölçümleri toplamı tapunun yüzölçümünden de fazladır.

Yine güneyde davacılar adına tesbit edilen 9 parsel de kadastro mahkemesinde görülen 1999/151 Esas nolu dava sonunda hükmen orman olarak ve dairece de onanmak suretiyle kesinleşmiştir.

Temyize konu dosyada hükme esas alınan uzman bilirkişi ... ... ve arkadaşları tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazın eğiminin % 10-15 olduğu, üzerinde 5 adet 100 yaşlarında meşe ağacı olduğu belirtilmiş olup, taşınmazın eğim durumu ve üzerindeki ağaçlar dikkate alındığında eylemli orman olduğunun da kabulü gerekir.

O halde, davacılar tapusunun taşınmaza uymadığı, taşınmazın orman olarak sınırlandırıldığı ve kesinleştiği, orman kadastrosunun kesinleştiği yerlerde zilyedliğe dayalı davanın dinlenemeyeceği ve halen de eylemli orman olduğu gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin yanlış değerlendirilmesi sonucu davanın kabulüne karar verilmiş olması isabetsizdir.