KÜNYE
(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi 2008/10377 E., 2008/11649 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Eylül 2008
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki taşınmaz hukukuna ilişkin davada ... Asliye Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, muvazaa nedeniyle ölünceye kadar bakma akdinin iptali ile miras payları oranında tescili, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.
Asliye Hukuk Mahkemesi;davacının hissesine düşen miktarın 3.718.60.- YTL. olduğu gerekçesiyle,
Sulh Hukuk Mahkemesi ise; birleştirilen dosyanın dikkate alınmadığını ayrıca tenkis talebinin de bulunduğunu gerekçe göstererek görevsizlik kararı vermişlerdir.
H.Y.U.Y.'nın 1. maddesinde; "Görev, dava olunan şeyin değerine göre belirtilmiş ise, görevli mahkemenin tespitinde, davanın açıldığı gündeki değer esas tutulmak üzere, aşağıdaki maddeler hükümleri uygulanır.”
3. maddesinin 1. cümlesinde; “Müddeabih, birden ziyade ise miktar ve kıymetlerinin mecmuu esas ittihaz olunur.” hükümleri bulunmaktadır.
Somut olayda; davacının 04.07.2006 günlü dava dilekçesiyle ölünceye kadar bakma akdinin iptali ile miras payı oranında tescili, olmadığı takdirde tenkis isteminde bulunduğu, harca esas değeri 7.000.00.- YTL. olarak bildirdiği, 17.07.2006 tarihli dava dilekçesiyle de diğer mirasçıların davalıya karşı açtıkları davayla muvazaa nedeniyle akdin iptalini ve taşınmazın miras payları oranında adlarına tescilini talep ettikleri, 2006-188 esas sayılı bu dosyanın asıl dosyayla birleştirildiği, Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından birleşen dosyanın dikkate alınmadığı,karar başlığında dahi birleşen dosya davacılarının gösterilmediği, ayrıca tenkis isteğinin de bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın H.Y.U.Y.'nın 1. ve 3. maddelerine göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi, E. 2008/10377, K. 2008/11649, 23 Eylül 2008 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama