Yörede 1981 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında çekişmeli ... Köyü 1075 parsel sayılı 4160 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, evveliyatında delicelik yerlerden olup imar ve ihya ile zilyetlik yoluyla kazanılamayacak yerlerden olması nedeniyle Hazine adına tespit edilmiş, davacının itirazı üzerine komisyonca itirazın reddine, taşınmazın tespit gibi Hazine adına tescili ile beyanlar hanesinde üzerindeki ağaçların davacıya ait olduğunun şerh verilmesine karar verilmiş;
davacı imar- ihya ve zilyetlik nedeniyle adına tescili istemi ile dava açmış, mahkemece davanın kabulü ve taşınmazın davacı adına tapuya tescili yolundaki kararının Hazine tarafından temyizi üzerine karar Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 04/03/2003 tarih, 2002/9982- 2003/1203 sayılı kararı ile bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; “çekişmeli parselin kadastro tutanağının 1981 yılında düzenlendiği, dosya içeriğinden davanın devamı sırasında taşınmazın bulunduğu ...
Köyünde 14/11/1985 tarihinde işe başlanarak 6831 Sayılı Yasa hükümlerine göre orman kadastrosu ile birlikte 2/B madde uygulamasının yapıldığının anlaşıldığı, bu durumda temyize konu kadastro tespitine itiraz davasının aynı zamanda orman kadastrosuna itiraz davası niteliği aldığı, orman kadastrosuna itiraz davalarında Orman Yönetiminin de yasal hasım durumunda olduğu açıklandıktan sonra, Orman Yönetimine husumet yöneltilerek taraf oluşturulduktan sonra işin esasına girilmesi" gereğine değinilmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine, taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline, kaydın beyanlar hanesinde üzerindeki 102 adet ... ağacının davacıya ait olduğunun şerh verilmesine karar verilmiş; bu karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1985 yılında orman kadastrosu ile 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulamaları birlikte yapılmış 06/10/1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.
Dosya kapsamına, mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca işlem yapılıp, hüküm kurulmuş olmasına, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27/02/2008 gün ve 2008/20-157 Esas- 2008/194 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere delicelik ve yabani zeytinlerin aslının orman ağacı olduğu, ancak 3573 Sayılı “ Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında
-2-
2008/14983-2009/920
Yasa “ hükümlerine göre yetkili makamlarca karar verilmesi ya da verilen bu karar uyarınca tapu kaydı oluşturulması durumunda o yerin orman sayılmayacağı, yasa gereği zeytincilik parseli olarak belirlenip tahsis edilmeyen yerin aşılanmak suretiyle iktisabının mümkün olmadığı,
bu tür bir yerin orman sınırları dışında bırakılmasının davalıya bir hak sağlamayacağı, aslı orman olup herhangi bir nedenle orman sınırları dışında bırakılan taşınmazın 05/11/2003 gün ve 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince her zaman orman sınırları içine alınabileceği ya da Hazine tarafından orman olarak tahsis edilebileceği göz önünde bulundurularak hüküm kurulmuş olmasına ve bozmanın kapsamının dışında kesinleşmiş yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davacı gerçek kişinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,
aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/01/2009 günü oybirliği ile karar verildi.