KÜNYE
(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi 2008/17809 E., 2009/3976 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mart 2009
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki “TESCİL” davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayılı yazılı hükmün; Dairemizin “20/04/2005” gün ve “2005/435-4949 EK.” sayılı ilamıyla “BOZULMASINA” karar verilmiş, süresi içinde “DAVACI ... VEKİLİ” tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:
KARAR
Davacı vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının müvekkili yararına oluştuğunu iddia ederek, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre müvekkili adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir Hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle dairece (Çekişmeli taşınmazın zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanılamayacağından, mahkemece davacı gerçek kişinin davasının reddine, kadastro harici bırakılan çekişmeli taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gereğine) değinilerek bozulmuştur. Bu kez davacı gerçek kişi vekili kararın düzeltilmesinin istemektedir.
Davaya konu taşınmaza komşu parselin edinme sebebi olan asliye hukuk mahkemesinin 05/06/2003 gün ve 2001/184 esas sayılı hükmen tescil kararının dayanağı krokide eldeki davanın konusu olan taşınmazın 2002 yılında dahi kullanan kişi olmadığı için tescil harici olarak gösterildiği ve fotogrametri yöntemiyle düzenlenen ... fotoğraflarında da düzenlendiği tarih itibarıyla kullanılmayan yer olduğundan tasarruf sınırları belirlenmemiş yer olarak göründüğü, taşınmazın bu hali ile zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanılamayacağı anlaşıldığına göre, Dairemiz kararı karar düzeltme dilekçesinde ileri sürülen konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usul ve yasaya uygundur.
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi, E. 2008/17809, K. 2009/3976, 10 Mart 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama