Davacı Orman Yönetimi, ... 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ’nin 2002/1117 eses sayılı dosyasında ... Köyü,... mevkii 308 parsel sayılı 88600 m2 yüzölçümündeki taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde bulunduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tescilini ve davalıların taşınmaza haksız elatmalarının önlenmesini istemiyle dava açmıştır.
Diğer yandan; davacılar ... ve ..., 1988 yılında önceki malikinden satın aldıkları ... Köyü,... mevkii 308 parsel sayılı taşınmazın orman olmadığı halde, tapu kaydına haksız olarak konulan (ormanla ilişkisi vardır) şerhinin kaldırılmasını istemişlerdir. Davalar ardasında bağlantı bulunduğundan 2002/1117 esasta birleştirilmiştir.
Mahkemece Orman Yönetiminin davasının kabulüne, 308 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tesciline, davalıların taşınmaza elatmasının önlenmesine, davacılar ... ve ...’in davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacılar ... ve ... vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, tapu iptali ve tescil ile şerhin iptali istemine ilişkindir.
Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede 1939 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidi ile 05/06/1988 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.
Çekişmeli 308 sayılı parsel, ... Köyünde 1968 yılında yapılan tapulama sırasında, tarla niteliği ile, 4753 Sayılı Yasaya göre oluşan 16/12/1955 tarih 97 sayılı tevzi tapusu nedeniyle, gerçek kişi adına tespit ve tescil edilmiştir.
1) Davalı Hazine vekilinin temyizi yönünden, bu dava ile birleştirilen, davacılar ... ve ...’in şerhin iptali davasında Hazine davalı olup, mahkemece gerçek kişilerin davasının reddedildiği ve davalılar Orman Yönetimi ile Hazine lehine tek vekalet ücreti verildiği, orman yönetiminin tapu iptali ve tescil davasında ise, Hazine taraf bulunmadığına göre temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2) Davacılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince: İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli 308 sayılı parsel sayılı taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine
uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada, 3116 Sayılı Yasaya göre 1939 yılında yapılan orman kadastrosunda orman sınırları içinde bulunduğu, 1951 yılında maki tefrik komisyonu tarafından makiye ayrılıp, 4753 Sayılı Yasaya göre tevzi tapusu oluşturulduğu, 05/06/1988 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 2/B madde uygulamasında ise orman sınırı içinde bırakıldığı, taşınmazın fiilen doğu bölümü % 30, batı bölümünün ise % 10 eğimli muhafaza makisi niteliğinde, eylemli orman olduğu anlaşılmıştır.
22/03/1996 tarih ve 1993/5 Esas 1996/1 Karar Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı gereğince özel yasa hükümlerine göre oluşturulan tapulara değer verilebilirse de, anılan İçtihadı Birleştirme Kararının, 5653 Sayılı Yasaya göre yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak makiye ayrılan ve özel yasalar gereğince oluşturulan tapulu yerlerde uygulanacağı ve orman niteliğini koruyan makilik alanlarına uygulama yerinin bulunmadığı gibi, 4753 sayılı Çiftçiyi Topraklandırma Yasasında ormanların dağıtılacağına dair bir hüküm bulunmadığı,
muhafaza makisi niteliğinde, halen eylemli Devlet Ormanı olan taşınmazın tevziinin söz konusu olamayacağından maki kavramına girmeyen taşınmazlar hakkında yasa ve yönetmeliğe aykırı olarak yapılan makiye ayırma işleminin yok hükmünde olacağı, Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesinin 14.10.1999 gün ve 1999/7693-9956 sayılı kararında, muhafaza makilikleri orman rejimine tabi olacağından verilen tevzii tapularının hukuki geçerliliğinin bulunmadığı kabul edildiği gibi, yine aynı dairenin 19.09.2001 gün ve 2001/8253-9337 sayılı kararı ile de eğimi % 12’den fazla olan makilik alanlar hakkında,
5653 Sayılı Yasanın 43. maddesi hükmüne göre Bakanlar Kurulu Kararı olmasa dahi o yerin muhafaza makisi (Devlet Orman) sayılacağının belirtildiği, Hukuk Genel Kurulunun 25.11.2000 gün ve 2000/20-1663-1664 sayılı ve yine Hukuk Genel Kurulunun 14.03.2001 gün ve 2001/20-214/239 sayılı kararında da % 12’den fazla eğimli taşınmazların muhafaza makisi niteliğinde orman sayılacağı görüşünün benimsendiği, tapu ve zilyetlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkralarının, Anayasa Mahkemesinin 01/06/1988 gün ve 31/13 E.K..
14/03/1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13/06/1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkralarının da 03/03/2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğu, yasaların derhal yürürlüğe girme kuralı ve kamu düzeni nedeniyle devam eden uyuşmazlıklara ve tamamlanmamış hukuki durumlara da uygulanacağı, davaya konu 308 sayılı parselin bulunduğu yerde 1988 yılında yapılan 2/B madde uygulamasında dahi eylemli orman olması nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılmadığı,
dava konusu parsel ve çevresindeki arazileri içine alan ve 1939 yılında yapılıp 28.06.1940 tarihinde ilan edilen orman kadastrosunun kesinleşmesinden sonra 1957 Hektar 2500 m2 yüzölçümüyle Temmuz 1945 tarih 39 numarada tapuya tescil edildiği, dava konusu parsel ve etrafının da bu tapu kaydı içinde kaldığı belirlenerek halen de eylemli orman olan parselin orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından,
yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 550.00.- YTL. vekalet ücretinin davacı ... VE ...’den alınarak davacı Orman Yönetimine verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden ... VE ...’e yükletilmesine 13/05/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.