Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2009/11492 K.2009/18956

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında, ... Köyü 258 ada 1 parsel sayılı 106090 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliği ile 2/B madde sahasında kalması nedeniyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacılar, taşınmazın değişik bölümlerinde zilyet oldukları iddiasıyla dava açmışlardır.

Mahkemece, kesin hüküm nedeniyle davanın kabulüne, 12.05.2008 tarihli krokide işaretli (L)=2745 m2, (M)=645 m2, (N)=1131 m2 ve (P)=1841 m2 bölümlerinin ... adına, (E)=4183 m2 bölümünün ... adına, (D)=4656 m2 bölümünün ... adına, (B)=4445 m2, (H)=4959 m2 ve (K)=3220 m2 bölümlerinin ... ve ... adlarına, (F)=4031 m2 bölümünün ... ve ... ... adına, (C)=5770 m2 ve (J)=4618 m2 bölümlerinin ... adına, (A)=960 m2 ve (G)=10301 m2 bölümlerinin ... adına, ...'ın davasının reddine, dava edilen yerin 283 ada 1 parsel olduğu anlaşıldığından bu parselin tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce seri bazda yapılıp 06.06.1971 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 3402 Sayılı Yasanın 4. Maddesi esas olmak üzere yapılan ve 22.06.2005 - 21.07.2005 tarihleri arasında ilan edilen çalışmada, çekişmeli taşınmaz 2/B sahasında bırakılmıştır.

Mahkemece Gelendost Asliye Hukuk Mahkemesinin 1989/55 sayılı dosyasının taraflar arasında kesin hüküm oluşturduğundan sözedilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, çekişmeli taşınmaz 1971 yılında yapılan orman kadastrosunda P.9 numaralı iç parsel olarak orman sınırı dışında bırakılmış, Orman Yönetimi tarafından ... ve arkadaşları (... dışında) aleyhine açılan orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda Asliye Hukuk Mahkemesinin 1971/124 sayılı dosyasında Orman Bakanlığının taşınmazın orman olduğuna dair mütalaası ve davalıların 30.06.1988 tarihli celsedeki kabulleri nedeniyle davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın orman olarak tespitine karar verilmiş,

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin “davanın 6 aylık sürede açılması nedeniyle Kadastro Mahkemesinin görevli olduğu” yönündeki bozma kararı üzerine dosya 1989/55 Esas numarasını almışsa da taraflarca takip edilmemesi nedeniyle Asliye Hukuk Mahkemesince 28.12.1989 günü açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Daha sonra 2004 yılında yapılan 2/B madde uygulamasında taşınmaz önce iç parsel olarak orman sınırı dışında bırakılmışsa da 12.01.2004 tarihli düzeltme tutanağı ile “mahkeme kararı ile orman olması nedeniyle” orman sınırı içine alınarak aynı anda 2/B madde sahası olarak orman sınırı dışında bırakılmıştır.

Kural olarak; açılmamış sayılmasına karar verilen dava, aynı taraflar arasında daha sonra görülecek bir davada kesin hüküm oluşturmaz ise de, önceki davada, davalıların taşınmazın orman olduğu yönünde gerçekleşen kabulleri H.Y.U.Y.nin 95. maddesi gereğince kesin hükmün sonuçlarını doğurur.

O halde; çekişmeli taşınmazın öncesi itibariyle orman olduğu, eski tarihli memleket haritasında da dört tarafının ibreli ağaç rumuzlu orman alanları ile çevrili olduğu, nitelik kaybı nedeniyle sonradan orman sınırı dışına çıkarılan yerlerin tapuda kayıtlı olsun olmasın zilyedlikle kazanılamayacağı gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin yanlış değerlendirilmesi sonucu, kişiler yararına gerçekleşen kesin hüküm varmış gibi davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.