Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2009/14164 K.2009/14537

Taraflar arasında görülen kıymet takdiri davası sırasında, mahkeme ara kararlarına karşı davalı vekilinin hakim ...'in odasına giderek karşı çıktığı ve güvensizliğini bildirdiği belirtilmek suretiyle mahkeme hakimince davadan çekinildiği, konuyu inceleyen mercinin çekinme kararını yerinde bulması üzerine, hükmün davacı vekilince süresinde temyiz edildiği, ancak, yerel mahkemece temyiz dilekçesinin H.Y.U.Y.'nın 36/A.maddesi ve İ.İ.K.nun 363. Maddesi hükümleri çerçevesinde değerlendirilerek, esas hüküm bakımından temyizi mümkün bulunmayan kararlardan olduğu belirtilip temyiz dilekçesinin reddine karar verildiği, mahkemece verilen bu hükmün davacı vekilince süresi içinde temyiz edildiği görülmüştür.

Somut olayda, konuyu inceleyen merci, hakimin davadan çekinmesinin H.Y.U.Y.'nın 28. maddesi anlamında çekinme değil, H.Y.U.Y.'nın 29. Maddesi anlamında hakimin kendi kendisini reddi olarak yorumlanması doğru görülmüştür.

Bilindiği üzere, İ.İ.K.nun temyizi kabil kararlar...başlığı altında düzenlenen 363. Maddesinde; İcra mahkemelerinden verilen kararlardan temyizi kabul olanları sayılmış, ancak sayılan bu davalar arasında "kıymet takdirine itiraz davası" belirtilmemiştir. H.Y.U.Y.'nın 36/A. Maddesi ise; "Esas hüküm bakımından temyiz yolu kapalı bulunan dava ve işlerde hakimin reddi istemi ile ilgili merci kararları kesindir." hükmünü içermektedir.