Davacı Hazine, davalılar adına tapuda kayıtlı olan ... Beldesi ... Mahallesi 460 ada 662 parsel sayılı 10416 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 gün 2000/8-1836 sayılı kararında belirtilen ilkelere göre kamu malı, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ... niteliğindeki yerlerden olduğunu ve özel mülkiyete konu olamayacağını belirterek, tapu kaydının iptali ile Hazine adına özel sicile kaydedilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın (B) işaretli 239 m2 bölümünün tapu kaydının iptaline, bu bölümün orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmektedir.
Dava, kamu malı olduğu halde, yanlışlıkla kişiler adına tapuya tescil edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ile tescil istemine ilişkindir.
Yörede 1951 yılında yapılan orman kadastro çalışması ile 1999 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.
İncelenen dosya kapsamına, toplanan delillere ve uzman bilirkişi raporlarına göre, çekişmeli taşınmazın bir bölümünün kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde bir bölümünün de dışında kaldığı ve orman sayılmayan yerlerden olduğu, aynı yerde Hazine tarafından aynı istekli bir çok taşınmaz hakkında dava açıldığı ve yerel mahkemelerce verilen kararların temyiz incelemesinin bir kısmının Dairemiz, bir kısmının da 14. Hukuk Dairesince yapıldığı, gerek Dairemiz ve gerekse 14. Hukuk Dairesi (örneğin 14. Hukuk Dairesinin 03.04.2008 tarih 2008/3420-4597 sayılı) kararlarında " ….
Eski bir belde veya köyün yerleşim merkezi ve ona yeterli olacak etrafındaki bağ ve bahçe yerleri ile ... alanları hakkında ileri sürülen ... iddiasının yöntemince kanıtlanmadığı sürece bu yerlerin ... kabul edilemeyeceği ve bu bölümlerde varlığı tesbit edilen özel mülkiyet alanlarının korunacağı … eski bir köy olan ... Köyü ilk yerleşim alanı ve etrafındaki bağ, bahçe ve ... alanlarının ... Gediğinden ...
Deresini takiben Otobana ulaşan hattın kuzeyini oluşturan ve içerisinde ... Mahallesi, ..., ..., , ..., ..., , ... ve ... gibi bölgeleri içine alan bölümlerin köyün eski yerleşkesi olarak kabul edildiği, yukarıda hattı belirtilen ... Gediği ve ...
Deresinin güneyini teşkil eden bölgelerin ise sonradan yerleşime açılan ve kullanılmaya başlanan orman ve ... yerleri olduğunun" kabul edildiği, yapılan uygulamaya ve bilirkişi tarafından düzenlenen birleşik haritaya göre, dava konusu olan taşınmazın kesinleşen orman sınırları dışında kalan bölümünün eski ... yerleşkesi içinde kaldığı ve ...
niteliğinde olmadığının belirlendiği anlaşıldığına göre, mahkemece kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacı Hazinenin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 03.12.2009 günü oybirliği ile karar verildi.