Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin bozma ilamında.
“Mahkemece 141 ada 415 numaralı parselin, keza 109 ada 26 ve 27 numaralı parsellerin muris ...'den kaldığı ve 25/07/1996 tarihli noter senedinin konusu olduğu kabul edildiği halde, 109 ada 26 ve 27 sayılı parsellerin, 25/07/1996 tarihli noter senedinden önce çocukları arasında paylaştırıldığı, ancak 141 ada 415 parselin paylaşılmadığı, bu nedenle 26 ve 27 parseller hakkındaki noter senedinin geçersiz, 415 parsel hakkında geçerli olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da.
04/04/2007 tarihinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ... ... .davacı ...
Tanığı ... ... ve ... ... ile birlikte davacı ... tanıkları ... ve ... ... ile ... ..., çekişmeli 141 ada 415 parseli tarafların babaları ...'in ölümünden 10 yıl kadar önce çocukları ... ve ...’e eşit şekilde paylaştırdığını, kuzey tarafını oğlu ...'e, güney tarafını da oğlu ...'e verdiğini, bu paylaştırmaya göre tarafların taşınmazı kullanmaya başlayıp zilyetliklerini sürdürdüklerini, ancak babaları ...'in 1997 yılında ölümünden sonra, ...'in benim senedim var iddiasıyla, kardeşi ...'in taşınmazı kullanmasını engellediğini bildirmişlerdir.
Bu durumda; tarafların babası ...'in sağlığında mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, 109 ada 26 ve 27 numaralı parselleri paylaştırdığı, bunun yanı sıra çekişmeli 141 ada 415 numaralı parseli de iki bölüme ayırarak, kuzey parçasını oğlu ...'e, güney parçasını da oğlu ...'e verdiği anlaşılmaktadır.
Keza oğlu ...'e aynı şekilde yapılan paylaşım sonucu verilen dava dışı 141 ada 418 parsel sayılı taşınmazın da, Çaycuma Kadastro Mahkemesinin 2006/35-2007/54 sayılı kararı ile hükmen ... adına tescil edilerek kesinleştiği, böylece muris ...'in ... olduğu taşınmazları çocukları arasında paylaştırdıktan sonra, bu taşınmazlarda herhangi bir hak ve ilgisi kalmadığı halde, 141 ada 415 numaralı parselin tamamını 25/07/1996 tarihli noter senedi ile oğlu ...’e hibe etmiş olmasının hukuki geçerliliği bulunmamaktadır.
Çünkü, hibe tarihinde taşınmaz, muris ...'in mülkiyetinden çıkmış oğulları ... ve ...'in malı olmuştur.
O halde; mahkemece, dava dosyası 04/04/2007 tarihinde yapılan keşifte dinlenen ... ehli ... ...'a verilerek, 141 ada 415 sayılı taşınmazın doğu - batı istikametinde iki eşit parçaya bölünerek yüzölçümleri hesaplattırılmalı, 3402 Sayılı Yasanın 32/3. maddesi hükmüne göre infaza elverişli kroki çizdirilmeli, bu parselin kuzeyinde kalan parçanın ... oğlu ... ... adına, güneyinde kalan parçanın (... ... evinin
bulunduğu 417 nolu taşınmazına bitişik bölümün) da ... oğlu ... adına tesciline karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra müdahil Orman İdaresinin davasının reddine, davacı-davalı ... ve ...’in dava konusu 141 ada 415 parsele ilişkin davasının kısmen kabulü ile 13.07.2009 tarihli ... bilirkişi raporuna ekli krokide (A) ile gösterilen 237,70 m2 lik kısmın ... adına, (B) ile gösterilen 637,79 m2'lik kısmın ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı-davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.
Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE, ancak hüküm fıkrası oluşturulurken maddi hata yapılarak payların yanlış yazılması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; hüküm fıkrasının 2. bendi hükümden çıkartılarak, bunun yerine, “Müdahil Orman İdaresinin davasının reddine, davacı-davalı ... ve ...’in dava konusu 141 ada 415 parsele ilişkin davasının kısmen kabulü ile 13.07.2009 tarihli ... bilirkişi raporuna ekli krokide (A) ile gösterilen 637,70 m2'lik kısmın ... adına son parsel numarası verilmek suretiyle tapuya tesciline, (B) ile gösterilen 637,79 m2'lik kısmın ... adına 141 ada 415 parsel olarak tapuya tesciline” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA,
aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 29.12.2009 günü oybirliğiyle karar verildi.