Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2009/783 K.2009/1361

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılardan ... ve ..., davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında ... Köyü 267 ada 96 ve 97, 243 ada 7 ve 8, 264 ada 23 ve 14 parsel sayılı sırası ile 4125 m2, 3236 m2, 2747 m2, 1572 m2, 5084 m2 ve 3621 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, belgesizden ham ... niteliği ile kişilerin zilyedliğinde ancak son yıllarda kullanılmadığı gerekçesi ile Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacılardan ..., 264 ada 23 ve 14, 267 ada 96 ve 243 ada 8 sayılı parseller için; ..., 237 ada 7 sayılı parsel için; ..., 267 ada 97 sayılı parseller için zilyedlik iddiası ile dava açmışlardır.

Mahkemece, ...'nun davasının reddine, ...'in davasının kabulüne, ...'in davasının kısmen kabulüne, 267 ada 96 ve 97 sayılı parseller ile 264 ada 14 sayılı parselin tesbit gibi Hazine adına tesciline, 243 ada 8 ve 264 ada 23 sayılı parsellerin tarla niteliği ile ... adına, 243 ada 7 sayılı parselin tarla niteliği ile ... adlarına tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar ... ile ... ve davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. Maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

1) 243 ada 7 ve 8 sayılı parseller ile 264 ada 23 sayılı parsel yönünden;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazların, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının reddi ile bu parsellere yönelik hükmün ONANMASI gerekmiştir.

2) 267 ada 97 ve 96 sayılı parsellere ilişkin, ... ve Orman Yönetiminin temyiz itirazları yönünden;

İncelenen dosya kapsamına, yapılan keşif ve alınan uzman orman bilirkişi raporuna göre, çekişmeli taşınmazların öncesi itibariyle memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğraflarında orman sayılmayan yerlerden olduğu gibi düşük eğimli, ... yıllardır ... arazisi olarak kullanıldığı, bu parsellerin kuzey ve batı sınırında bulunan ve aynı mahiyette Hazine adına tesbit edilen taşınmazlar için dava dışı başka kişilerin açtıkları davalar sonucu kişiler adına tescile karar verilip kesinleştiği, 96 ve 97 sayılı parsellerin de aynı mahiyette olduğu ve 96 sayılı parselin ..., 97 sayılı parselin ... zilyetliğinde bulunduğu,

3402 Sayılı Yasanın 14. Maddesinde yazılı koşulların oluştuğu belirlenmekle, bu parsellere yönelik Orman Yönetiminin temyiz istemi yerinde olmadığından reddine, gerçek kişilerin temyiz istemlerinin kabulü ile 96 ve 97 sayılı parsellerin davacılar adına tesciline karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı olduğu gibi verilen karar yerinde değildir.

3) Davalı Hazine ve Orman Yönetiminin 264 ada 14 sayılı parsele ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Bu parsel hakkında her ne kadar feragat nedeniyle tesbit gibi Hazine adına tescile karar verilmişse de Dairenin iade kararı üzerine gönderilen Çankırı Kadastro Mahkemesinin 2005/130 E.- 2006/76 K. Sayılı dosyasında 264 ada 14 sayılı parsel hakkında davacı ...'in Hazine aleyhine açtığı kadastro tespitine itiraz davasının kabulüne, parselin ... adına tesciline karar verildiği ve kararın Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 26/09/2006 gün 2875-2871 sayılı kararı ile onandığı anlaşılmakla, aynı parsel hakkında verilmiş iki ayrı karar söz konusu olamayacağı,

ayrı açılan dosyaların birleştirilmesi ya da verilecek ikinci kararda bu durumun gözönünde bulundurulması gerektiği ve bu hususun da kamu düzeni ile ilgili olduğu anlaşılmakla, 264 ada 14 sayılı parsele yönelik temyiz istemlerinin kabulüyle bu parsele yönelik hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.