Kadastro sırasında, davaya konu ... KÖYÜ 101 ada 56 parsel 13360 m2 yüzölçümü ve tarla niteliği ile 375 sayılı. 111 ada 58 parsel 4952.81 m2 yüzölçümü ve kerpiç evli arsa niteliği ile 406 sayılı. 111 ada 59 parsel 3914.32 m2 yüzölçümü ve tarla niteliği ile 406 sayılı. 102 ada 11 parsel 5679 m2 yüzölçümü ve tarla niteliği ile 370, 371 sayılı. 101 ada 54 parsel 4483.25 m2 yüzölçümü ve tarla niteliği ile 376 sayılı.
101 ada 63 parsel 1877.80 m2 yüzölçümü ve tarla niteliği ile 370, 371 sayılı. 101 ada 78 parsel 11207 m2 yüzölçümü ve narenciye bahçesi niteliği ile 358, 360 sayılı, 103 ada 38 parsel 7600 m2 yüzölçümü ve tarla niteliği ile 13, 14, 15, 16 sayılı vergi kayıtları ile. 103 ada 103 parsel 5080 m2 yüzölçümü ve tarla. 101 ada 58 parsel 4474.76 m2 yüzölçümü ve tarla.
101 ada 88 parsel 8045 m2 yüzölçümü ve narenciye bahçesi niteliği ve zilyetleri gösterilerek, genel mahkemede mülkiyetleri dalı olduğundan ... haneleri açık olarak tespit edilmiştir.
Davacılar ... ve arkadaşları davalılar ile ortak miras bırakanları ... ’ın mirası paylaşılmadığı halde,çekişmeli taşınmazların davalı ... ... ... tarafından tek başına kullanıldığını ileri sürerek, el atmanın önlenmesi istemiyle Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmış, ancak yörede genel arazi kadastro çalışmaları sırasında çekişmeli taşınmazlar hakkında 101 ada 54, 56, 58, 63, 78, 88; 102 da 11; 103 ada 38, 103; 111 ada 58 ve 59 parsel sayılı tespit tutanakları düzenlendiğinden,dava,17/5/1990 gün ve 1987/138-79 sayılı görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.
Yargılama sırasında, Orman Yönetimi 101 ada 54 ve 56 sayılı parsellerin orman olduğu iddiası ile; ... ... ise çekişmeli 101 ada 78 ve 88 sayılı parselleri davalıdan satın aldığı iddiası ile harçlı katılımda bulunmuşlardır.
Mahkemece; 101 ada 58 ve 63, 102 ada 11 sayılı parsellerin davalı mirasçıları; 101 ada 78, 88 – 103 ada 38, 103 – 111 ada 58 ve 59 parsellerin ortak miras bırakan ... ... mirasçıları; 101 ada 54 ve 56 sayılı parsellerin orman niteliği ile Hazine adına tescillerine karar verilmiş, hüküm katılan ... ... ile davalılar Zede Tangut, ... ... ve ... ... tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin, 23.09.2003 gün ve 2003/4420-5895 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde katılan ... ... ve Arkadaşları tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin, 19/04/2004 gün gün ve 2004/ 1872-4172 sayılı ilamıyla karar düzeltme istemlerinin reddine karar verilmiştir.
Bu kez davalı ... vekili Av.... 26.01.2008 havale tarihli dilekçesinde, 31/01/2003 tarih ve 1990/292- 2003/3 sayılı kararın davalı ... ... ... mirasçısı davalı ... ile aynı konutta ikamet etmeyen ... Akyürek isimli kişiye tebliğ edildiğini usulsüz tebligat nedeniyle mahkeme kararından haberdar olunamadığını ve kararın öğrenildiği tarihin 23.01.2009 tarihi olduğunu bu tarihten itibaren kararı temyiz etme haklarının başladığını belirterek kararı temyiz etmiştir.
Mahkemece 09/02/2009 tarihli karar ile, ... Köyü muhtarının davalı ... ile ... Akyürek'in aynı adreste oturmadıklarını bildirilmiş ise de, tebligatın yapıldığı 04.04.2003 tarihi itibariyle bu durumun tespiti mümkün olmadığından, H.Y.U.Y.'nın 426/F maddesine göre temyiz talebinin REDDİNE karar verilmiş, davalı ... vekili temyiz talebinin reddine ilişkin kararı temyiz ederek, ret kararının kaldırılarak temyiz incelemesi yapılmasını istemiştir
Yapılan incelemede, davalı ... ... ... yargılama sırasında ölünce, mirasçılarının davaya dahil edildiği, ... ... ... mirasçısı ... Akyürek ...’ın da 27/05/2005 tarihinde ölmesi üzerine, mahkemece mirasçıları ... ve arkadaşlarının davaya dahil edilmelerinden sonra, ... adına çıkartılan tebligatların, tebligat belgesinde aynı konutta ikamet ettiği ve amcası olduğu yazılan ...
Akyürek isimli kişiye tebliğ edildiği, ancak mahkemece ...’in tebligata elverişli adresinin usulüne uygun olarak araştırılmadığı gibi, ...’in de mahkemeye adresini bildirmediği ve duruşmalara da iştirak etmediği gözlenmekle, davalı ...’e yapılan tebligatların 7201 Sayılı TEBLİGAT YASASI hükümlerine uygun olmadığından, mahkemece 09/02/2009 tarihinde verilen temyiz talebinin reddi kararı doğru değildir, ayrıca mahkemece H.Y.U.Y.'nın 426/F maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar ... ise de, H.Y.U.Y.'nın geçici 2. maddesinde (EK MADDE 26/09/2004 - 5236 S.K./21.mad.
Değişik madde: 11/05/2005-5348 S.K./1.mad) Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2'nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 26.9.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur, hükmünün yer aldığı,
geçici 3. maddesinde de (EK MADDE 26/9/2004-5236 SAYILI YASANIN 21. MADDESİ), Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur, hükmü bulunduğundan ve henüz Bölge adliye mahkemeleri göreve başlamadığından, somut olayda
H.Y.U.Y 426/F(Ek: 26/9/2004 – 5236/15 md.) maddesinin değil, H.Y.U.Y. 432. (Değişik: 16/07/1981-2494/25 md.), (Değişik: 26/2/1985 - 3156/20 md.) maddesinin uygulanması gerekmektedir.
Bu nedenlerle, mahkemenin 09/02/2009 tarihli, (davalı ...’in H.Y.U.Y.'nın 426/F maddesine göre temyiz talebinin REDDİNE) ilişkin ek kararı kaldırılarak, davalı ...’in süresinde verilen temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra temyiz isteminin incelemesine geçildi.
Yörede davanın devamı sırasında yapılan ve davanın varlığı nedeniyle kesinleşmeyen orman tahdidi bulunmaktadır.
Dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 101 ada 54 ve 56 parsel sayılı taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına, miras bırakan ... ...’ın mirasının paylaşıldığının kanıtlanamadığına ve bu kişiden kalan taşınmazların ... ... mirasçılarının miras payları oranında tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre,
davalı ...’in yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 625.00.- YTL vekalet ücretinin davalı ...’den alınarak ORMAN YÖNETİMİ’ne verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 30/09/2009 günü oybirliğiyle karar verildi.