KÜNYE
(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi 2009/9364 E., 2009/11360 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Temmuz 2009
- Mahkemesi
- Kadastro Mahkemesi
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Kadastro sırasında ...-... Mahallesi 389 ada 43 parsel sayılı taşınmaz, belgesizden fındıklık niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... vd. adına tesbit edilmiştir. Davacı, orman iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.
Kadastro davalarında husumet tespit malikleri yada komisyonca malik kılınan gerçek ve tüzel kişilere yöneltilmek suretiyle açılması gerekir. Taraf teşkili davanın görülebilme koşulu olup yargılama sırasında mahkemece resen nazara alınması gerekir.
Somut olayda; çekişmeli 389 ada 43 sayılı parsel ..., ... ..., ... ..., ... ..., ... ... ve ... ... adlarına tespit edilmiş olup, davacı ... Yönetimi askı ilan süresi içinde ... dışındaki diğer tesbit maliklerine husumet yönetmeden dava açmıştır. Bu durumda mahkemece adlarına tespit yapılan diğer tespit malikleri davanın doğal tarafı olduklarından resen davadan haberdar edilerek taraf teşkili sağlanıp, diyecekleri sorulup, gösterecekleri deliller toplandıktan sonra oluşacak duruma göre işin esası hakkında bir karar vermesi gerekirken, mahkemece bu yönler gözardı edilip taraf teşkili sağlanmadan Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi, E. 2009/9364, K. 2009/11360, 7 Temmuz 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama