Davacı vekili, ... Kasabası 1403 sayılı parselin tapuda davalı adına kayıtlı olduğunu, taşınmazın 1744 Sayılı Yasanın 2. Madde uygulaması ile kısmen Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığını ve işlemin kesinleştiğini bildirerek, bu bölümün davalı adına kayıtlı tapusunun iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece 25.03.2010 tarihli krokide (A)=11788,14 m2 ve (C)=81.66 m2 işaretli taşınmazlar hakkındaki davanın kabulü ile bu bölümlerin tapusunun iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava 1744 Sayılı Yasanın 2. Madde uygulamasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1941 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1744 Sayılı Yasanın 2. Madde uygulaması 24.06.1977 tarihinde, 4999 Sayılı Yasaya göre fenni hataları giderme çalışması 26.09.2007 tarihinde kesinleşmiştir. Genel arazi kadastrosu işlemi 1952 yılında kesinleşmiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporlarına göre çekişmeli taşınmazın (A) ve (C) ile gösterilen bölümlerinin 1941 yılında yapılan orman kadastrosunda Alaçınar Devlet Ormanı olarak sınırlandırılan, daha sonra 1976 yılında 1744 sayılı yasayla değişik 2. madde uygulama çalışmasında 2. madde parseli olarak orman sınırları dışına çıkarıldığı ve işlemin kesinleştiği,
yine 2006 yılında 4999 sayılı yasaya göre yapılan fenni hataların düzeltilmesi çalışmasında da daha önce grafik yöntemle yapılan orman kadastrosu ve 2. madde haritaları sayısallaştırılarak orman tahdit sınır nokta ve hatlarına koordinat verildiği, taşınmaz 1941 yılında kesinleşen orman tahdidi içinde kalmakla, tapu kaydının yasal değerini yitirdiği ve aslında orman olan taşınmaz hakkında arazi kadastro ekiplerinin bu durumu gözönünde bulundurmadan, hata ile ikinci kere kadastrosunu yapıp yolsuz olarak sicil oluşturmaları nedeniyle 766 Sayılı Yasanın 46/2 ve 3402 Sayılı Yasanın 22/1. maddeleri gereğince ikinci kadastronun yolsuz (T.M.Y.
1025. md.) ve bütün sonuçlarıyla hükümsüz olduğu, malikine mülkiyet hakkı kazandırmayacağı gibi, tapu kaydı ile satın alan kişinin de 4721 Sayılı Medeni Yasanın 1023. maddesindeki iyi niyet kurallarından yararlanamayacağı, sicilin hiç bir süreye bağlı kalmadan her zaman iptal edileceği, taşınmazın (A) ve (C) bölümlerinin 1744 Sayılı Yasanın 2/2. maddesine göre değil, aynı yasanın 2/1. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartıldığı için öncesi tapulu olsa dahi mülkiyeti tapu sahibine intikal etmeyeceği anlaşıldığına göre yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak.
(A) ve (C) bölümlerine ilişkin tapu kaydının beyanlar hanesine 2/B şerhi verilmemesi ve 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 Sayılı Yasaya eklenen 36/A. maddesinde "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” ve aynı yasanın 17. maddesi ile 3402 Sayılı Yasaya eklenen geçici 11. maddesine göre;
"bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır” hükmü gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple, hüküm fıkrasının 1. bendinin sonuna gelmek üzere; "bu bölümlere ilişkin tapu kaydının beyanlar hanesine 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. maddesi ile orman rejimi dışına çıkarılan yerdir" cümlesinin yazılması ve hükmün 2, 3 ve 4 numaralı bentlerinin kaldırılarak; yerine, “6099 Sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı Hazine üzerinde bırakılmasına,
davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09.03.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.