Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Harnuptepe Mevkiinde bulunan ve genel kadastroda taşlık ve çalılık olarak tapulama dışı bırakılan taşınmazı 1973 den 1975 yılana kadar imar ihya edip, 20 yıldan fazla süreyle malik sıfatıyla zilyet ettiğini iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir.
Yargılama sırasında ise davalı Hazine ve Orman Yönetimi vekili davanın reddi ile taşınmazın hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın reddi ile fen bilirkişisi Halil ... ve ... tarafından düzenlenen 30.04.2007 tarihli krokili raporda (A) işaretli 6576 m² yüzölçümlü ve (B) işaretli 2751 m yüzölçümlü taşınmazların taşlık ve leçe niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 26.09.1956 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir
İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye ve eski tarihli memleket haritası ile amenajman planının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi ve ... mühendisi bilirkişi kurulu raporlarıyla, çekişmeli taşınmazın 1956 arazi kadastrosunda taşlık ve çalılık olarak tapulama dışı bırakıldığı, üzerinin ürün ekimine hazır halde işlenmişse de, toprağın mevcut haliyle imar ihya yoluyla edinilecek yerlerden olmadığı belirlenerek,
Kadastro Müdürlüğünce taşınmazın taşlık ve çallık olarak tapulama dışı bırakıldığı bildirilmiş ve henüz orman kadastrosu yapılmamış olduğundan, H.G.K.’nun 24/10/2001 gün ve 2001/8-964-751 sayılı ve 13/02/2002 gün ve 2002/8 - 183- 187 sayılı kararlarında değinildiği gibi, kadastro (tapulama) komisyonlarınca orman sayılarak tesbit harici bırakılan yerler, orman kadastrosunun kesinleştiği güne kadar orman sayılırsa da, bu yerin 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı 7 ve devamı maddeleri gereğince orman olarak sınırlandırılacağı gibi,
Hazine tarafından orman olarak kullanılmak üzere Orman Yönetimine de tahsis edilebileceği gözetilerek gerçek kişinin davasının reddine karar verilmesinde, isabetsizlik yoktur. Ancak, çekişmeli taşınmazın (A) ve (B) ile gösterilen bölümlerinin mera olarak ayrılan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, çekişmeli taşınmazın 3402 Sayılı Yasanın 16 Maddesi gereğince mera olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmesi
gerekirken, taşlık ve leçe niteliğiyle tapuya tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; hüküm fıkrasında 2. bendde yer alan “taşlık ve leçe niteliği ile TMK.nun 713/6 maddesi gereğince Hazine adına tapuya KAYIT ve TESCİLİNE” cümlesi kaldırılarak, bunun yerine, “Dava konusu taşınmaz İl Mera Komisyonunca 4342 Sayılı Yasa gereğince (T1) parsel numarası içinde mera olarak tespit edildiğinden, İl Mera Komisyonunun 13.02.2007 tarihli 1485 sayılı yazı ekinde gönderilen haritada yeşil boyalı alanla birlikte mera siciline kaydedilmişse; yeniden tescil ve mera siciline kayıt edilmemesini, kaydedilmemişse.
MERA niteliğiyle orta malı olarak sınırlandırılmasına ve mera siciline yazılmasına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden gerçek kişiye yükletilmesine 08.11.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.