Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2011/13590 K.2011/11984

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar Orman Yönetimi ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında ... köyü 133 ada 9, 109 ada 4, 148 ada 11 ve 30, 134 ada 7 ve 23 parsel sayılı taşınmazlar senetsizden vergi kaydı ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... oğlu ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazların ... oğlu ...'e ait olduğu halde kadastroda ... oğlu ... adına tespitinin yapıldığı iddiasıyla, Orman Yönetimi ise 148 ada 11 parselin orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davacı ... Yönetimi ve davacı ...'ın davalarının ayrı ayrı reddine ve dava konusu parsellerin tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacılardan Orman Yönetimi; dava ettiği 148 ada 11 parsel ile dava etmediği, 148 ada 30 parsel ve 134 ada 23 parseller yönünden, davacı ... tarafından ise; tüm parseller yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Davacı ... ile davacı ... Yönetiminin dava ettiği 148 ada 11 parsele yönelik temyizleri yönünden,

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına, yasal yoldan belirlenen yansız yerel bilirkişi ve tespit tutanak bilirkişilerinin anlatımlarına itibar edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASI gerekmiştir.

2) Davacı ... Yönetiminin eldeki dosya ile birleşen 2003/327 Esas sayılı dosyada dava ettiği ... köyü 148 ada 111 parsel sayılı taşınmaz dışında kalan ve dava konusu etmediği 148 ada 30 ve 134 ada 23 parsellere yönelik temyiz itirazlarına gelince; Orman Yönetiminin bu iki parsele yönelik usulünce açılmış bir davası bulunmadığı gibi gerçek kişi tarafından açılan davada dahi bu parseller yönünden 3402 sayılı Yasanın 26/D maddesi kapsamında orman savı ile usulüne uygun harçlı bir katılımı ve kararı temyiz yetkisi ve sıfatı bulunmadığından bu parsellere yönelik temyiz dilekçesinin REDDİ gerekmiştir.