1957 yılında yapılan kadastro sırasında 960 parsel sayılı 4.240 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiş, Hazine ve Orman Yönetiminin açtıkları dava Eyüp Tapulama Mahkemesinin 25.04.1972 gün 1963/564-1972/46 sayılı kararıyla çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman tahdit haritası içinde kaldığı gerekçesiyle kabul edilerek 960 parselin kadastro tespitinin iptal edilerek 766 sayılı Yasanın 46/son maddesine göre gereği yapılmak üzere tutanağın ve dosyanın tapu sicil müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş,
temyiz üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesince onanarak 28.11.1974 tarihinde kesinleşmiştir. Daha sonra 1972 yılında yapılan kamulaştırma sonucu Eyüp 2.Asliye Hukuk Hakimliğinin 29.11.1971 gün 1971/44-729 sayılı kararıyla önce Sular İdaresi Genel Müdürlüğüne sonrada isim değişikliği ile isale hattı niteliği ile İski Genel Müdürlüğüne geçmiştir.
Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli 960 parselin kesinleşen orman tahdit haritası içinde kaldığı, tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline ve davalının el atmasının önlenmesine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi ve davalı İski Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kesinleşen orman tahdit haritası içinde kalan tapu kaydının iptali tescil ve el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1939 yılında 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 15.06.1988 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman ve fen bilirkişiler tarafından kesinleşen orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulamasına ait harita ve tutanaklar ile arazi kadastrosu paftasının uygulanması sonucu dava konusu taşınmazın 1939 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı anlaşıldığına, kaldı ki Eyüp Tapulama Mahkemesinin 25.04.1972 gün 1963/564-1972/46 sayılı kararının kesin hüküm niteliğinde olduğuna, kesin hükmün H.Y.U.Y'nın 237.maddesi uyarınca davanın taraflarını, akdi ve irsi ardıllarını bağlayacağına göre yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, 19.01.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A
maddesinde “ Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu ve kuruluşları tarafından kayıt lehdarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderine hükmolunmaz” ve yine 6099 sayılı Yasanın 17. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 11. maddesinde “ Bu Kanununun 36/A maddesi hükmü ,
henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekalet ücreti dahil yargılama giderleri içinde uygulanır” hükümleri uyarınca çekişmeli taşınmazın maliki olan davalı kurum aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderlerine hükmedilemez .Bundan ayrı davanın kabulüne karar verildiği halde maddi yanılgı ile davalının el atmasının önlenmesine karar verilmemesi ve karar kesinleştiğinde İİY'nın 28.maddesine göre işlem yapılmasına denilmemiş olması doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple, hükmün ikinci bendinin sonuna “Davalı kurumun 960 parsele yönelik el atmasının önlenmesine, karar kesinleştiğinde İİY'nın 28. maddesine göre işlem yapılmasına” cümlesinin yazılması ayrıca yargılama giderlerine ilişkin hükmün "3, 4, 5. bentlerinin" tamamen hükümden çıkarılarak bunların yerine “19.1.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi ve 6099 sayılı Yasanın 17. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 11. maddesi uyarınca davacı Orman Yönetimi tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,
Orman Yönetimi yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına ” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesinin göndermesiyle H.U.M.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 09.02.2012 günü oybirliği ile karar verildi.