Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2011/15461 K.2011/14363

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı D.S.İ. Genel Müdürlüğü tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... Yönetimi. Termal ilçesi Yeni Mahalle köyü 109 ada 217, 261, 164, 265, 268, 269, 270, 271, 285, 286, 287, 332, 333, 126 ada 21, 23 ve 31, 127 ada 1 ve 2 parsellerin tamamen , 109 ada 219, 254, 256, 258, 266, 267, 272, 273, 274, 275, 276, 278, 279, 281, 288, 295, 296, 297, 299, 310, 311, 326, 329, 126 ada 11, 12, 16, 17, 18 ve 19 sayılı parsellerin kısmen kesinleşen orman tahdit haritası içinde kaldığı,

tapu kayıtlarının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.Mahkemece davanın kabulüne, 109 ada 217, 264, 265, 270, 271, 280, 285, 286, 287 332 ve 333, 126 ada 21, 23 ve 31 , 127 ada 1 ve 2 parsellerin tamamının, 109 ada 219, 254,258, 266, 267, 268, 272, 273, 274, 275, 276, 278, 279, 281, 288, 310, 311, 326 parsellerin B ile işaretlenen , 109 ada 329 parselin (B+B) ile işaretlenen kesimlerinin, 109 ada 261, 269, 295, 296, 297 ve 299, 126 ada 11, 12,

16 ve 18 parsellerin (A) ile işaretlenen bölümlerinin tapu kayıtlarının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine, 109 ada 256, 126 ada 17 ve 19 parsellere yönelik davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen orman tahdit haritası içinde kalan taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ve tescil niteliğindedir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1944 -1945 yıllarında 3116 sayılı yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında makiye ayırma, 24.12.1962 tarihinde makiye ayırmanın iptali, 1965 -1966 yıllarında genel arazi kadastrosu, 26.11.1982 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 1744 sayılı Yasaya göre aplikasyon ve 2. madde çalışmaları, 22.07.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3302 sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

1) DSİ Genel Müdürlüğünün temyiz itirazları 109 ada 217, 264, 265, 270, 271, 280, 285, 286, 287 , 332 ve 333, 126 ada 21, 23 ve 31 , 127 ada 1 ve 2 parsellerin tamamının, 109 ada 219, 254, 258, 266, 267, 268, 272, 273, 274, 275, 276, 278, 279, 281, 288, 310, 311, 326 parsellerin B ile işaretlenen, 109 ada 329 parselin (B+B) ile işaretlenen kesimlerinin , 109 ada 261, 269, 295, 296, 297 ve 299, 126 ada 11, 12, 16 ve 18 parsellerin (A) ile işaretlenen bölümlerine yönelik olup.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişiler tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda temyize konu taşınmazların 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman sınırlama haritası içinde kaldıkları, 1950 yılında 5653 sayılı yasa hükümlerine göre makiye ayrıldıkları, bir kısım taşınmazların toprak tevzi komisyonunca dağıtım ve tescilinin yapıldığı, ancak % 15 - 25 eğimli oldukları, üzerlerinde halen maki bitki örtüsü bulunduğu,

orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdıkları anlaşıldığı , bir kısım taşınmazlara ait ise özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kaydı bulunmadığı, makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verileceği Y.İ.B.B.K.nın 22.03.1996 gün 1993/5-1 sayılı ve H.G.K.nun Y.K.Dnin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararı ile kabul edildiği, ve her ne kadar bir kısım taşınmazlar makiye ayırmadan sonra 4753 ve 5618 sayılı yasa hükümleri uyarınca tevzi edilmiş ise de, 4753 sayılı Yasanın 8. maddesinde ormanların tevzi edileceğine dair bir hüküm bulunmadığı,

6831 sayılı Yasanın 1/j bendinin karşı kavramından ... veya makiliklerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerlerin orman sayılacağı, bilimsel olarak da % 12’den fazla eğimli makilik sahaların orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle muhafaza(koruma) makisi yani orman sayılması gerektiği, bu nitelikteki taşınmazların 5653 sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılamayacağı, ayrılmış olsa bile yasal dayanağı bulunmadığından yok hükmünde sayılacağı,

orman niteliğini koruyan muhafaza (koruma) makilik alanlarda 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı İnançları Birleştirme Kararının ve H.G.K.nun Y.K.Dnin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararının uygulama yerinin bulunmadığı gözetilerek hüküm kurulduğuna göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile 109 ada 217, 264, 265, 270, 271, 280, 285, 286, 287 ve 333 , 126 ada 21, 23 ve 31 , 127 ada 1 ve 2 parsellerin tamamına , 109 ada 219, 254,258, 266, 267, 268, 272, 273, 274, 275, 276, 278, 279, 281, 288, 310, 311, 322, 326 parsellerin B ile işaretlenen ,

109 ada 329 parselin (B+B) ile işaretlenen kesimlerine , 109 ada 261, 269, 295, 296, 297 ve 299, 126 ada 11, 12, 16 ve 18 parsellerin (A) ile işaretlenen bölümlerine yönelik hükmün ONANMASINA karar vermek gerekmiştir.

2) Orman Yönetiminin 109 ada 219, 254,258, 266, 267, 268, 272, 273, 274, 275, 276, 278, 279, 281, 288, 310, 311, 326 ve 329 parsellerin A ile işaretlenen kesimlerine , 109 ada 261, 269, 295, 296, 297 ve 299, 126 ada 11, 12, 16 ve 18 parsellerin B ile işaretlenen bölümlerine, 109 ada 256 ve 126 ada 17 parsellerin tamamına yönelik temyiz itirazları yönünden.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişiler tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda temyize konu taşınmazların 3116 sayılı yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman sınırlama haritası dışında kaldıkları anlaşıldığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile , 109 ada 219, 254,258, 266, 267, 268, 272, 273, 274, 275, 276, 278, 279, 281, 288, 310, 311, 326 ve 329 parsellerin A ile işaretlenen kesimlerine , 109 ada 261, 269, 295, 296, 297 ve 299, 126 ada 11, 12, 16 ve 18 parsellerin B ile işaretlenen bölümlerine,

109 ada 256 ve 126 ada 17 parsellerin tamamına yönelik hükmün ONANMASINA karar vermek gerekmiştir.

3) Davacı ... Yönetiminin 126 ada 19 sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince. Hükme dayanak yapılan bilirkişiler tarafından kesinleşmiş ilk tahdit haritası, aplikasyon ve orman rejimi dışına çıkarma haritalarına dayalı olarak yöntemince yapılan araştırma ve uygulama sonucu temyize konu taşınmazın orman sınırlama haritası içinde kaldığı belirlenmiş ve rapora ekli hat uygulamasında temyize konu taşınmaz tahdit içinde işaretlenmiştir.

Dosya arasında bulunan aplikasyon haritasında da temyize konu taşınmaz tahdit içinde gözükmektedir. Ancak, orman ve ... bilirkişi tarafından ortak düzenlenen raporda maddi yanılgı ile 126 ada 19 sayılı taşınmaz orman tahdit hattı dışında kalan parseller arasında gösterilmiştir.Mahkemece de bu durum gözetilmeden 126 ada 19 parsele yönelik dava reddedilmiştir.

İncelenen dosya kapsamından çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman sınırlama haritası içinde kaldığının, 1950 yılında 5653 sayılı yasa hükümlerine göre makiye ayrıldığının anlaşıldığı, ancak yörede çalışan makiye ayırma komisyonu yasa ve yönetmelik hükümlerine göre kurulmadığı gibi, yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun çalışmadığı, uygulanabilir bir harita çizmediği, eylemli ve yüksek eğimli devlet ormanlarını da makiye ayırdığı bu nedenle yaptıkları çalışmalara değer verilemeyeceği, kaldı ki, taşınmazın eğim ölçer ile belirlenen eğiminin % 15 - 25 olduğu, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığı, 6831 sayılı Yasanın 1/j bendinin karşı kavramından ... veya makiliklerle örtülü orman ve toprak muhafaza

karakteri taşıyan yerlerin orman sayılacağı, bilimsel olarak da % 12’den fazla eğimli makilik sahaların orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle muhafaza (koruma) makisi yani orman sayılması gerektiği, bu nitelikteki taşınmazların 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılamayacağı, ayrılmış olsa bile yasal dayanağı bulunmadığından yok hükmünde sayılacağı, orman niteliğini koruyan muhafaza (koruma) makilik alanlarda 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı İnançları Birleştirme Kararının ve H.G.K.nun Y.K.Dnin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararının uygulama yerinin bulunmadığı,

tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K..

14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, anayasa ve yasalarda ormanların tevziiye tabi tutulacağı yönünde hiçbir hüküm bulunmadığı,

temyize konu taşınmaz daha önce yapılan orman kadastro sınırları içinde ve tapu sicilinde orman niteliğiyle Hazine adına kayıtlı ve mülkiyet hakkı Hazineye ait kamu malı orman olduğu halde, arazi kadastro ekiplerinin bu durumu göz önünde bulundurmadan, hata ile ikinci kere kadastrosunu yapıp yolsuz olarak sicil oluşturulmuşsa da, 766 sayılı Yasanın 46/2 ve 3402 sayılı Yasanın 22/1. maddeleri gereğince ikinci kadastronun yolsuz (T.M.Y.’nın 1025. md.) ve bütün sonuçlarıyla hükümsüz olması nedeniyle malikine mülkiyet hakkı kazandırmayacağı ve T.M.Y.’nın 1026.

(E.M.Y.

934 - İsviçre 976) maddesi gereğince sicilin hiç bir süreye bağlı kalmadan her zaman iptal edileceği, baştan beri yolsuz tescil niteliğinde oluşturulan sicil kaydının, davalıya hiç bir zaman mülkiyet hakkı kazandırmayacağı ve başlangıcından itibaren yolsuz ve geçersiz olan tapu kaydının iptaline ilişkin mahkeme kararının yenilik doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona erdiren bir hüküm olmayıp, mevcut durumu saptayıp hukuksallaştıran, açıklayıcı (izhari), başka bir anlatımla; sicilin oluştuğu tarihten itibaren mülkiyet hakkının doğmadığını, sicilin yolsuz ve geçersiz olduğunu belirleyen bir hüküm olduğu, bu tür kayıtlarda T.M.Y.'nın 1023.

(E.M.Y.931 - İsviçre M.Y.974) maddesindeki "iyi niyetle edinme" kuralının da uygulanamayacağı gözetilerek 126 ada 19 sayılı taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile ... şekilde karar verilmesi doğru değildir.