Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2011/2747 K.2011/2553

Taraflar arasında görülen tenkis davası sırasında duruşma hakimi, davacının verdiği 12.07.2010 tarihli dilekçesinin hem şahsına hakaret içerdiğini, hem de suç isnadında bulunduğunu belirterek davadan çekilmiştir. Çekilme talebini inceleyen Şişli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi 2010/196 D. İş 2010/195 sayılı kararı ile çekilmenin yerinde olduğu belirtilmiş ve kabul edilmiştir. Bu kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Duruşma hakiminin davadan çekinmesinde ileri sürdüğü gerekçe dikkate alındığında, hakimin çekinmesinin H.Y.U.Y.’nın 28. maddesi anlamında çekinme değil, aynı Yasanın 29. maddesindeki hakimin kendi kendini reddetmesi şeklinde algılanması gerekir. Çünkü; hakimin çekinme kararı verebilmesi, ancak H.Y.U.Y.’nın 28. maddesindeki hallerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Dava dosyasındaki bilgi ve belgelerden, H.Y.U.Y.’nın 28. maddesindeki anlamda ve hakimin çekinmesini gerektirecek bir bulguya rastlanmadığı gibi, hakimin kendisini reddetmesine ilişkin kararını yerinde bulan mercii kararında da hukukça korunabilecek bir neden veya delile dayanmadığı görülmüştür.

Ayrıca, yargılama sürerken davacının sunduğu dilekçe nedeniyle hakkında suç duyurusunda bulunulması ve soruşturma yapılmış olması H.Y.U.Y.'nın 29/5. maddesindeki davalı olmak anlamında yorumlanması mümkün değildir.