Kadastro sırasında 103 ada 53, 54, 55, 56, 134, 142, 143, 144, 145, 147, 148, 149, 158, 159, 160, 161, 162, 165 ve 166 parsel sayılı taşınmazlar, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı gerçek kişiler adlarına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.
Mahkemece, Hazine ve köy tüzelkişiliği aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, kişiler aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 103 ada 166 parselin A(322.61 m2) bölümünün, 165 parselin A(128 m2), 161, 162, 160 ve 159 parsellerin tamamının, 158 parselin A(896 m2), 56, 55, 54, 53, 149, 148, 147, 145, 144, 143, 142, 134 parsellerin tamamının orman niteliğiyle Hazine adına, 158, 165 ve 166 parsellerin (B) bölümünün davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ...
Yönetimi tarafından103 ada 158, 165 ve 166 parsellere; davalılardan Turan ve ... tarafından da 158, 160, 165 ve 166 parsellere yönelik olarak temyiz edilmiştir.
Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Yasanın 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporlarına göre çekişmeli 160 parselin tamamının. 158, 165, 166 parsellerin ise (A) bölümlerinin orman sayılan, (B) bölümlerinin ise orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 Sayılı Yasaya eklenen 36/A. maddesinde "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” ve aynı yasının 17. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen geçici 11. maddesine göre; "bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı
kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” hükmü gereğince davalıların yargılama giderlerinden sorumlu tutulması doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 1, 2, 5, 7. bentlerinin (b) ve (c) bölümlerinin hükümden çıkarılarak, yerine “6099 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 20.04.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.