1973 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 217 parsel sayılı 10.000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 503 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile ... ... adına tespit edilmiş, itirazsız kesinleşmiştir. Daha sonra satış yoluyla davalı şirkete geçmiştir.
Davacı ..., 217 parsel sayılı taşınmazın, 6831 sayılı Yasanın 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulamasıyla Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığı, tapu kaydının iptal edilerek Hazine adına tapuya tesciline ve davalı şirketin el atmasının önlenmesine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.
Orman Yönetimi; çekişmeli taşınmazların orman olan bölümlerinin tapu kayıtlarının iptali ve beyanlar hanesindeki davalı lehine konulan tüm şerhlerin silinmesi istemiyle davaya katılmıştır.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek fen bilirkişi tarafından düzenlenen krokili raporda (A) ve (C) ile işaretlenen bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına, geriye kalan kesiminin Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ..., katılan ... Yönetimi ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kesinleşen orman tahdit haritası ve orman rejimi dışına çıkarma haritası içinde kalan tapu kaydının iptali tescil ve elatmanın önlenmesine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre 1948 yılında tamamlanarak kesinleşen orman kadastrosu, 1978 yılında 6831 sayılı Yasanın 1744 sayılı Yasa ile değişik hükümlerine göre yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması, daha sonra 6831 sayılı Yasanın 3302 sayılı Yasa ile değişik hükümlerine göre yapılıp 09.05.2007 tarihinde ilan edilerek kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır..
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman ve fen bilirkişiler tarafından kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasına ait harita ve tutanaklar ile arazi kadastrosu paftasının uygulanması sonucu dava konusu taşınmazın 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı,
daha sonra fen ve orman bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen krokili raporda B ile işaretlenen kesiminin 15.10.1961 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini yitirmesi nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılma işleminin de kesinleştiği taşınmaz daha önce yapılan orman kadastro sınırları içinde ve tapu sicilinde orman niteliğiyle Hazine adına kayıtlı ve mülkiyet hakkı Hazineye ait kamu malı orman olduğu halde, arazi kadastro ekiplerinin bu durumu gözönünde bulundurmadan, hata ile ikinci kere kadastrosunu yapıp yolsuz olarak sicil oluşturulmuşsa da,
766 Sayılı Yasanın 46/2 ve 3402 Sayılı Yasanın 22/1. maddeleri gereğince ikinci kadastronun yolsuz (T.M.Y.’nın 1025. md.) ve bütün sonuçlarıyla hükümsüz olması nedeniyle malikine mülkiyet hakkı kazandırmayacağı ve T.M.Y.’nın 1026. (E.M.Y. 934 - İsviçre 976) maddesi gereğince sicilin hiç bir süreye bağlı kalmadan her zaman iptal edileceği, somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükümlerinin uygulanma olanağının da
bulunmadığı, baştan beri yolsuz tescil niteliğinde oluşturulan sicil kaydının, davalıya hiç bir zaman mülkiyet hakkı kazandırmayacağı ve başlangıcından itibaren yolsuz ve geçersiz olan tapu kaydının iptaline ilişkin mahkeme kararının yenilik doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona erdiren bir hüküm olmayıp, mevcut durumu saptayıp hukuksallaştıran, açıklayıcı (izhari), başka bir anlatımla; sicilin oluştuğu tarihten itibaren mülkiyet hakkının doğmadığını, sicilin yolsuz ve geçersiz olduğunu belirleyen bir hüküm olduğu, bu tür kayıtlarda T.M.Y.'nın 1023.
(E.M.Y.931 - İsviçre M.Y.974) maddesindeki "iyi niyetle edinme" kuralının da uygulanamayacağı belirlenerek kaydın iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak 19.1.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı yasaya eklenen 36/A maddesinde “ Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehdarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderine hükmolunmaz” ve yine 6099 sayılı yasanın 17. maddesi ile 3402 sayılı yasaya eklenen Geçici 11. maddesinde “ Bu Kanununun 36/A maddesi hükmü,
henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekalet ücreti dahil yargılama giderleri içinde uygulanır” hükümleri uyarınca çekişmeli taşınmazın maliki olan davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderlerine hükmedilemez.
Bundan ayrı davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde davalı şirketin elatmasının önlenmesine ve çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesiminin beyanlar hanesine “ Taşınmaz 6831 Sayılı Yasanın 2. maddesi uyarınca Hazine adına orman rejimi dışına çıkarılmıştır “ şerhinin yazılmaması ve halihazır niteliği ile tapuya tesciline karar verilmemesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple, hükmün yargılama giderlerine ilişkin “5,6 7, 8, 9. bentlerinin" tamamen hükümden çıkarılarak bunların yerine “19.01.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi ve 6099 sayılı Yasanın 17. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 11. maddesi uyarınca Davacı ... ve katılan ...
Yönetimi tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına” cümlesinin yazılması, hükmün 2. bendinin 5. cümlesinde yer alan “iptali ile” sözcüğünden sonra gelen cümlenin çıkarılarak bunun yerine “tarla niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, tapunun beyanlar hanesine taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 2. maddesi uyarınca Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığı şerhinin yazılmasına ve davalı şirketin bu yere yönelik elatmasının önlenmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA,
aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimi ve davalıya ayrı ayrı yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 20.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.