Kadastro sırasında ... Köyü 125 ada 28, 30 ve 126 ada 2 parsel sayılı sırasıyla, 1038.63 m2, 1557.11 m2 ve 3195.44 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, çalılık niteliği ile belgesizden Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 125 ada 28 ve 30 sayılı parsellerin tesbitinin iptaline ve krokide 28 sayılı parselin (O)=18.15 m2 ve 30 sayılı parselin (O)=710.03 m2'lik bölümlerinin orman niteliğiyle Hazine adına, 28 sayılı parselin (T)= 1020.52 m2 ve 30 sayılı parselin (T)=847.11 m2 bölümleri ile 126 ada 2 sayılı parselin tamamının tesbit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 11/10/1991 tarihinde ilanı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, dava konusu taşınmazların eğimlerinin % 20-25 olduğu ve 1957 tarihli memleket haritasında orman sayılan yeşil alanda kaldığı, kadastro tespitlerinin dahi çalılık olarak yapıldığı anlaşılmaktadır.
Yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesi kapsamı dışında aynı yasanın 1/1. maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığından davalı Hazinenin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. Ancak davacı ... Yönetiminin taşınmazların çalılık vasfı ile tespit edilen bölümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince.
15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/p maddesinde "üzerindeki bitki formasyonu ile taşkınları, şiddetli yağış sonrası oluşan zararlı akışları, toprak erozyonu, toprağın strüktür ve tekstürünün, bozulmasını önleyici,
su verimini artırıcı etkisi bulunan ve eğimi yüzde on ikiden fazla olan yerlerin orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyacağı." şeklinde tanımlanmış ve yine aynı yönetmeliğin "Devlet Ormanı Olarak Sınırlandırılacak Yerler" başlığını taşıyan 26/j maddesinde "orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanların Devlet Ormanı olarak sınırlandırılacağını" aynı maddenin 2. fıkrasında "orman rejimine girmiş olan bu gibi yerlerin komisyonlarca herhangi bir nedenle sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olmasının bu yerlerin orman olma vasfını ortadan kaldırmayacağı" öngörülmüştür.
Ayrıca, 02.12.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince
herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların her zaman yapılabilecek orman kadastrosunda da orman sınırı içine alınabileceği öngörülmüştür.
Tüm bu bulgular, yasa ve yönetmelik maddelerine göre taşınmazların tamamının orman sayılan yerlerden olduğu anlaşılmasına rağmen, mahkemece yasa ve yönetmelik hükümleri yanlış değerlendirilerek kısmen kabul şeklinde hüküm kurulması doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, 10.06.
2008 tarihli hükmün 1. ve 2. bentleri tamamen kaldırılarak, bunun yerine “... ilçesi ...
Köyü 125 ada 28, 125 ada 30 ve 126 ada 2 parsellerin tespitlerinin iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline” cümlesinin cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz eden Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 21/02/2011 günü oybirliğiyle karar verildi.