Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2011/9268 K.2011/9122

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18.04.2007 gün 2007/2023-5238 sayılı bozma kararında özetle: "... ilçesi ... köyünde yapılan genel arazi kadastrosunda dava konusu 102 ada 203 parselin dava dışı kuzeyden komşu 102 ada 202 parselle birlikte P.46 numaralı orman içi ziraat poligonunda kadastrosunun yapıldığı, 1957 ve 1991 tarihli memleket haritasında ve hava fotoğraflarında orman sayılmayan yerlerden olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da resmi belgeler dikkate alınarak taşınmazın komşu taşınmazla birlikte 6831 sayılı Yasanın 17/2. maddesine göre orman içi açıklığı konumunda bulunup bulunmadığının araştırılması,

sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Yasanın 12/3. maddesine göre 10 yıl içerisinde açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. Maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Bozma sonrası alınan orman bilirkişiler kurulu raporuna göre, çekişmeli taşınmazın 1957 tarihli memleket haritasında ibreli ağaç işaretli beyaz renkli alanda bulunduğu ve ibreli ağaçların ise andız ağaçları olduğu, 1991 tarihli memleket haritasında ise,

açık renkli orman sayılmayan alanda kaldığı ve 6831 sayılı Yasanın 1-F maddesi dikkate alındığında orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanmış ve mahkemece de davanın reddine karar verilmişse de çekişmeli 102 ada 203 parsel sayılı taşınmazın Kaledağı köyünde 1994 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda dava konusu 102 ada 203 parselin dava dışı ve çekişmeli taşınmaza kuzeyden komşu 102 ada 202 parselle birlikte P.46 numaralı orman içi ziraat poligonu içinde bulunduğu, her iki parselin toplam yüzölçümü 22.937,37 m2 geldiği ve 102 ada 233 nolu geniş orman parseli ile dört yönden çevrili olduğu,

hem hükme dayanak alınan bilirkişi kurulu raporunda hemde Dairece iade kararı sonucu aldırtılan 17.01.2011 tarihli ek raporda çekişmeli taşınmazın 1956-1957 tarihli memleket haritasında üzerinde iğneli ve yapraklı ağaç numaralarını içeren beyaz renkli açık alanda kaldığı bu haliyle dört tarafı 102 ada 233 nolu orman parseli ile çevrili bulunan taşınmazın esasen komşu taşınmazla birlikte oluşturulduğunda 6831 sayılı Yasanın 17/2. maddesinde tanımlanan orman içi açıklığı konumunda olduğu açıkça anlaşılmaktadır.

Yörede 6831 sayılı Yasanın 7. maddesi bağlamında yapılmış ve kesinleşmiş bir orman kadastrosu yoktur. 3402 sayılı Yasanın 4. maddesine göre orman sınırlaması arazi kadastrosuyla birlikte yapılmıştır. Bu durumda 6831 sayılı Yasa hükümleri dikkate alınarak yapılmış bir orman kadastrosundan söz edilemez. Bu nedenle, çekişmeli taşınmazın komşu

parselle birlikte düşünüldüğünde yerleşmiş Yargıtay kararları ve H.G.K. kararlarında belirlenen azami yüzölçümüne ulaşmadığı orman içi açıklığı konumunda kaldığı anlaşılmaktadır.

6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesinde açıklanan orman içi açıklık niteliğinde olduğu, gerek 26.05.1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinde gerekse 25.06.1970 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 31.05.1970 gün ve 531 sıra no'lu Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 33/3 ve 19.08.1974 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 25.07.1974 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 40/A ve 30.05.1984 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 30/1 ve 02.09.1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/1 ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/a maddesinde "...

6831 Sayılı Yasanın 17. maddesinde yer alan orman içinde bulunan doğal olarak ağaç ve ağaççık içermeyen, genel olarak otsu bitki veya bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren açıklıkların orman olarak sınırlandırılacağı" öngörülmüştür.

6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez.

6831 Sayılı Yasa, madde: 17/1-2

Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

Devlet Ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollarıyla elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan orman alanlarındaki her türlü emval Orman Genel Müdürlüğünce değerlendirilir (17/06/2004 gün ve 5192 Sayılı Yasa ile değişik hali).

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım, inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle yeni açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR]. Bu tür yerlerin 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılması gerekir.

Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar, özel mülke dönüşüp tarım ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır.

Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].

Tapu ve zilyetlik yoluyla kişi ve kurumların ormandan toprak kazanmasını sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları da Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Ayrıca; orman içi açıklık ve boşluklar ile orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanlar, yasa gereği orman sayıldığı için, 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin (a) ve (j) bentleri gereğince Devlet Ormanı olarak sınırlandırılması öngörülmüştür. Bu tür yerler zilyetlik yolu ile kazanılamaz ve özel mülk olarak tescil edilemez.

Kaldı ki; çekişmeli taşınmaza kuzeyden komşu bulunan 102 ada 202 parsel sayılı taşınmaza dahi Orman Yönetimi ve Hazine tarafından her zaman tapu iptali ve tescil davası açılabileceği de düşünülmelidir.

Mahkemece değinilen yönler gözetilerek Orman Yönetiminin davasının kabulü gerekirken, dava konusu taşınmazın özel mülke dönüşmesini sağlayacak biçimde davanın reddi yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.