Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2009/17428-19961 sayılı bozma kararında; “İncelenen dosya kapsamına, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporuna göre mahkemenin değerlendirmesi yerinde değildir.
Şöyle ki; bölgede orman kadastrosunun, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritası esas alınarak yapıldığı, ancak OTS koordinat değerlerinin haritaya yanlış aktarıldığı görülmektedir. Orman kadastrosuna esas memleket haritasında dava konusu taşınmazın (A) ile gösterilen bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığından mahkemece davacı ... Yönetiminin davasının bu yönden kabulüne karar verilmesi gerekir.
Taşınmazın geri kalan (B) ile işaretli 1676,70 m² bölümünün ise kadastro paftasındaki konumuna göre çevresindeki 125 ada 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 ve 126 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 ve 9 nolu parsellerle birlikte orman içi açıklık niteliğindedir. bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur.
Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR].
Bu tür yerlerin 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılması gerekir.
Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar özel mülke dönüşüp, tarım ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır.
Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].
Tapu ve zilyetlik yoluyla kişi ve kurumların ormandan toprak kazanmasını sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları da Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.
Ayrıca; orman içi açıklık ve boşluklar ile orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanlar, yasa gereği orman sayıldığı için, 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin (a) ve (j) bentleri gereğince Devlet Ormanı olarak sınırlandırılması öngörülmüştür. Bu tür yerler zilyetlik yolu ile kazanılamaz ve özel mülk olarak tescil edilemez.
Mahkemece değinilen yönler gözetilerek davacı ... Yönetimi ile katılan Hazinenin davasının kabulü ile 125 ada 2 nolu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra Orman Yönetiminin davasının reddine, müdahil Hazinenin davasının kabulü ile dava konusu 125 ada 2 sayılı parselin kadastro tespitinin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu ve 2B çalışmaları yapılmış olup 23/11/1986 tarihinde kesinleşmiştir.
Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna ve çekişmeli taşınmaz kesinleşmiş orman sınırları dışında kaldığına, ancak kadastro tespit tarihi itibariyle zilyetlikle edinilemeyecek orman içi açıklığı olduğu belirlenerek Orman Yönetiminin davasının reddine, Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.