Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Tosmur Kasabası Acınar mevkiinde bulunan 12440 m² yüzölçümlü taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir.
Mahkemece, dava konusu taşınmazın fen bilirkişi tarafından düzenlenen 06.12.2009 tarihli rapora göre 683 parsel içinde kaldığı ve bu parselin Kadastro Mahkemesinin 1989/190 E. - 1989/116 K. sayılı kararı ile orman olarak tesciline karar verildiği gerekçesiyle davanın reddine, davalı Hazine ve davalı ... Yönetimi lehine ayrı ayrı 1200.- TL vekâlet ücreti takdirine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 26.10.1984 tarihinde yapılan ve 09.04.1985 ilâ 09.04.1986 tarihleri arasında ilân edilerek, açılan dava nedeniyle 25.07.1989 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.
Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 19.02.1959 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna göre, tapulama mahkemesinin kesinleşen 14/12/1966 gün ve 1965/54 Esas-1966/67 Karar sayılı ilâmı ile çekişmeli taşınmazın orman niteliğiyle tescil harici bırakıldığı ve kadastro mahkemesinin 1989/190 Esas -1989/116 Karar sayılı ilâmı ile orman sınırları içine alınan 683 parsel içinde kaldığından zilyetlikle kazanılamayacağı belirlenerek mahkemece davanın reddine yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince davada, ret sebebi ortak olan davalılar Orman Yönetimi ve Hazine lehine tek vekâlet ücreti takdiri gerekirken ayrı ayrı vekâlet ücreti takdir edilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; hüküm fıkrasından 3 ve 4. paragrafının hüküm fıkrasından tamamen çıkartılarak bunun yerine yeni bir 3 fıkra olarak, “Davalılar Hazine ve Orman Yönetimi kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince ret sebebi ortak olduğundan 1200.- TL maktu vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılar Orman Yönetimi ve Hazineye verilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA,
temyiz harcının istek halinde iadesine 25/03/2013 günü oy birliği ile karar verildi.